Top 5 hoogtepunten van een reis door Oost-Turkije

Wat maakt Oost-Turkije zo anders dan de bekende kust en het westen van het land? Het antwoord is simpel: rust, ruimte, geschiedenis en ontmoetingen met mensen. In dit blog deelt Eveline haar persoonlijke top vijf van een studiereis door Oost-Turkije, een regio die ze vooraf nauwelijks kende maar die haar bleef verrassen. Je reist hier niet heen voor zon, zee en strand, maar voor oude steden, bergen, bazaars en heel veel thee. 

De meeste reizigers kennen Turkije van de stranden aan de zuidkust of van een rondreis langs bekende plekken in het westen. Oost-Turkije is iets heel anders. Hier draait het niet om drukte en highlights afvinken, maar om cultuur, leegte en tijd nemen. De wegen zijn rustig, het landschap is groot en afwisselend en de mensen zijn opvallend vriendelijk. Voor mij was deze regio grotendeels onbekend. Ik kende Cappadocië van lang geleden en had foto’s gezien van de beelden op de Nemrut-berg, maar verder had ik weinig verwachtingen. Juist dat maakte de reis zo bijzonder. Ik vertel jullie graag over mijn top 5 highlights van Oost-Turkije. 

Deze historische site ligt helemaal in het oosten, dicht tegen de Armeense grens. Je vindt hier de overblijfselen van een oude stad, compleet met stadsmuur. In de 10e en 11e eeuw was Ani de hoofdstad van het Armeense koninkrijk Bagratuni en het lag op een belangrijk kruispunt voor de handelskaravanen op de Zijderoute. Op het hoogtepunt had de stad meer dan 100.000 inwoners. Je vindt er ruïnes van huizen, hammam en een stadsmuur. 

 

Ja, als iets al zo lang op je lijstje staat, is het bijzonder om er eindelijk echt naartoe te gaan. Ik had er op een of andere manier niet over nagedacht dat het boven op een berg ligt, en dat we daarmee op hoogte zouden zitten. 2150m. Om boven te komen moet je zoveel trappetjes op. Ik had daar door de hoogte veel moeite mee, maar het was meer dan de moeite waard! Het kan in 20 minuten. 

Bovenop de berg ligt de grafheuvel van koning Antiochus van het koninkrijk Kommagene. Rondom staan zes enorme beelden, waaronder de koning zelf, verschillende goden en een adelaar. Op het oostelijke terras staan de beelden nog deels overeind, met de hoofden los ervoor. Aan de westkant liggen vooral de koppen op de grond. Bij zonsondergang is het hier druk! En als de zon onder is moet je meteen naar beneden, want het is dan erg koud. 

Onverwachte ervaringen zijn vaak het leukst. In Mardin hebben we de kans om een traditioneel Turks badhuis te bezoeken. Niet zo’n dure toeristen-spa, maar gewoon een lokaal badhuis, waar we inderdaad de enige toeristen zijn. Onze lokale gids Kübra gaat mee voor de nodige uitleg en vertaling. Je zit in een verwarmde ruimte met nisjes en stenen kommen waar je (warm) water in kan doen. Dit water giet je met een soort plastic frisbee over je heen, en zo kan je jezelf wassen. Dan komt de hammam-mevrouw je helemaal inzepen en je haar wassen (en niet zachtjes!). Hilariteit alom. Dan even in de sauna, en daarna word je gescrubt. Je ligt op de warme steen in het midden en de dame neemt je onder handen. Je spoelt jezelf weer schoon met het plastic bakje water. Als afsluiting drinken we in de kleedruimte nog een kopje thee. Heerlijk tintelend schoon en baby- zacht verlaten we het badhuis. Het was een belevenis! 

In bijna elke plaats waar we kwamen hebben we de bazaar bezocht, en ze zijn allemaal anders! In bijna elke plaats waar we kwamen hebben we de lokale bazaar bezocht, en ze zijn allemaal anders! Soms zijn het gewoon wat winkeltjes in een straat, maar vaker is het een (half) overdekt winkelgebied met kronkelstraatjes waar je eindeloos in kan verdwalen. Winkels vol met etenswaren, hammamzeep, kruiden, gedroogde groenten, kleding, sieraden, tassen, geroosterde noten, broodjes kebap, hoofddoeken, fruit; je kan het zo gek niet verzinnen of het is te koop. In de ene stad zie je meer sieraden, in de andere juist leer- of koperbewerkers. In de ene stad zie je meer souvenirs, in de andere juist alleen maar gebruiksvoorwerpen. Je vindt overal wel een pleintje of restaurantje waar je even kan gaan zitten om de mensen te bekijken of een kopje thee te drinken. Een bazaar is, zeker voor de lokale bevolking, ook vooral een plek om mensen te ontmoeten. 

 Of je nou van zoet of hartig houdt, van vlees of groenten, van warm of koud, van koffie of van thee; in Turkije kom je altijd aan je trekken. Van een uitgebreid ontbijt met heerlijk vers brood, salami en olijven tot een vleesspies of een groenten-stoofpotje bij het avondeten, het is allemaal even heerlijk. We kennen inmiddels allemaal de Turkse pizza (lahmacun) of een broodje döner kebap, maar er is nog veel meer te krijgen. Stoofpotjes met aubergine, gehaktballetjes (köfte), linzensoep, gevulde druivenbladeren, salades, er is meer dan genoeg keus en allemaal even lekker. Vergeet vooral niet de maaltijd af te sluiten met iets zoets, bijvoorbeeld een pistachekoekje of een stukje baklava. 

Houd wel rekening met grote porties, dus soms (bijvoorbeeld bij de lunch) is het een goed idee om wat te delen. Of bestel met een aantal mensen een paar losse gerechten, en deel met elkaar. Op die manier kan je ook meteen van alles proeven!