Naast Nieuwjaar, Pasen en Kerstmis kent Letland eigen nationale semi-officiële en andere christelijke feest- en herdenkingsdagen:
Dag van de Arbeid (1mei); Moederdag; Herdenking voor de slachtoffers van de sovjetdeportaties in 1941 (14 juni); Midzomernacht (Ligo) (23 juni); Herwinning van de Onafhankelijkheid in 1991 (21 augustus) en Proclamatie van de Republiek 1918 (18 november).
Ligodag is het Letse feest van de zonnewende, het voorchristelijke midzomernachtfeest, dat officieel twee dagen gevierd wordt maar waarvoor iedereen liefst een week vrij neemt. Pas vanaf eind jaren tachtig mocht het feest in alle vrijheid gevierd worden. De Russen hadden de nationale feestdag niet verboden maar met Ligodag kreeg men officieel geen vrij, net als met Kerstmis. Het ligofeest vier je eigenlijk ’s nachts, na zonsondergang, wanneer kampvuren moeten voorkomen dat het donker wordt tijdens de kortste nacht van het jaar. Ligo betekent bloei, maar ook het golven van grasvelden en korenvelden die bewegen op de wind. Die nacht verzamelen de mensen weidebloemen en grashalmen, die dan schijnbaar magische werking hebben. De mannen dragen kransen van eikenbladeren in het haar en de vrouwen bloemenslingers. Ook huizen, boerderijen en het vee worden ermee versierd. Bij het eten wordt Jânikaas (kummelkaas) geserveerd en er wordt veel zelf gebrouwen gestebier gedronken.
Naast de formele, christelijke dodenherdenking op 1 november eren de Letten hun doden het liefst in de hooimaanden juli en augustus. De graven van alle overleden familieleden worden versierd met bloemen. Iedereen doet mee ook verre ooms en tantes. Er wordt niet, zoals bij de Russisch-orthodoxe gelovigen, gegeten en gedronken op het graf, maar men zit er in alle rust in zondagskostuum een paar uur bij elkaar. Daarna wordt er koffie gedronken bij familie in de buurt, vaak het geboortedorp van de ouders en grootouders. Bij die gelegenheid wordt de kinderen alles verteld over de familiegeschiedenis. Of worden oude klasgenoten opgezocht. Ieders deur staat die dag open.
Met oud en nieuw vieren komen er in Letland twaalf gerechten op tafel als symbool voor de twaalf maanden van het nieuwe jaar. Bekende gerechten zijn de veenbessen, die vrouwen moeten eten om mooi en gezond (met rode wangen) te blijven, honing dat staat voor voorspoed in het nieuwe jaar en kikkererwten met gebakken uitjes en spek. De erwten moeten voor middernacht gegeten worden, want ze verzinnebeelden de tranen die men in het oude jaar wil achterlaten. De mannen eten vis, vooral karpers. De zilverachtige schubben worden gedroogd en bewaard in de portemonnee, als een belofte voor het geld dat men tegemoet kan zien.