Maleisiërs vinden respect naar oudere personen toe belangrijk. Een jongere groet als eerste met de salam, de Maleisische groet. Hierbij wordt de handpalm even aangeraakt, soms alleen met de vingertoppen. Dan komt het belangrijkste deel van het gebaar. Een of beide handen wijzen naar het hart of in ieder geval naar de onderste helft van het gezicht. Zo wordt de oprechtheid van de begroeting en de daarmee verbonden wensen benadrukt.
Soms wisselen de Maleisiërs de salam alleen uit met mensen van hetzelfde geslacht, bijvoorbeeld als de personen in kwestie zich reeds gereinigd hebben voor hun gebeden. Als ze daarna personen van het andere geslacht zouden aanraken, zouden ze zich opnieuw moeten wassen.
Over het algemeen is het in Maleisië niet gebruikelijk dat mannen en vrouwen elkaar de hand schudden (uitgezonderd hele goede vrienden en familie).
Chinezen groeten vaak alleen met een licht hoofdknikje en een glimlach, terwijl Indiërs op de voor hen traditionele manier groeten: ze leggen beide handen als bij het bidden tegen elkaar, brengen ze tot onder hun kin en buigen.
Een huis, al is het nog zo klein en eenvoudig, dien je nooit met schoenen aan te betreden. Hetzelfde geldt voor moskeeën en tempels, en in paleizen en musea voor bepaalde ruimtes. Zelfs al zeggen de eigenaren beleeft dat de schoenen niet uit hoeven, dan wordt het toch gewaardeerd als je het huis op kousenvoeten of met blote voeten betreedt.
Als je te gast bent in een eenvoudig Maleisisch huis en dan gaat op de grond zitten, doe dat dan niet in kleermakerszit of hurkzit en ook niet met uitgestrekte benen. Voor een juiste houding dien je je benen dicht bij het lichaam te houden, afgewend van je buurman en diegene die tegenover je zit. Het geldt als buitengewoon onbeleefd als je met je benen over elkaar tegenover een ouder of respectabel persoon gaat zitten.
Het ergste dat Maleisiers in het maatschappelijk verkeer kan overkomen is 'gezichtsverlies’. Vandaar dat het zeer onbehoorlijk is om iemand voor schut te zetten, hem rechtstreeks op fouten aan te spreken of in het openbaar op iemand kritiek te leveren. Vandaar dat men vaak een ontwijkend of indirect antwoord geeft zoals "misschien" of een "ja" dat niet instemmend bedoeld, maar slechts begrip uitdrukt.
Cadeaus worden in Maleisië ingepakt gegeven. De ontvanger opent ze pas als de gasten vertrokken zijn. Een eventuele teleurstelling blijft dan de gulle gever bespaard, mocht het cadeau niet aanslaan. Op deze manier voorkomt men mogelijk gezichtsverlies.
In Maleisische restaurants liggen mes en vork klaar, en bij Chinezen tref je bovendien nog stokjes aan. Traditioneel eten Maleiers en ook Indiërs met de vingers van de rechterhand. Schroom niet het hen na te doen, wanneer de gelegenheid zich voor mocht doen. Er is altijd een kendi, een waterkan, die naast de tafel staat of rondgegeven wordt. Gebruik uitsluitend de rechterhand bij het eten. Als je nog aanvullend wat op wil scheppen, dan kun je wel zonder problemen opscheplepels gebruiken. En omdat aan je rechterhand onvermijdelijk etensresten zullen zitten, mag het opscheppen in dit geval ook met links. Een beleefd minta maaf (pardon) voordat je een tweede keer opschept geeft aan dat je weet hoe het er in Maleisië aan tafel aan toe gaat. Voor en na het nagerecht, dat ook met de vingers van de rechterhand genuttigd wordt, worden nog eens de handen gewassen.
Door je fatsoenlijk te kleden toon je respect voor de lokale bevolking. Dat geldt in het bijzonder in traditionele en islamitische gebieden. Draag bij voorkeur kleren die bovenbenen en schouders bedekken. Voor vrouwen is het dragen van een hoofddoek in veel moskeeën verplicht. Korte topjes worden als aanstootgevend beschouwd en topless zonnen kan echt niet. Mannen kunnen wel in een korte broek lopen (het is gek, maar niet onfatsoenlijk), maar een ontbloot bovenlijf gaat te ver.
Meer informatie over culturele verschillen en omgangsvormen vind je in TE GAST IN MALEISIE. Het boekje kost 8,95 en is te bestellen via www.tegastin.nl.