JAPAN HOOGTEPUNTEN - Groepsreis - 22 dagen

Japan heeft een oppervlakte van 380.000 km² (9 maal Nederland en 12,5 maal België) en telt ongeveer 130 miljoen inwoners. De bevolking is zeer ongelijk verdeeld over het land. De grootste concentratie (driekwart van de totale bevolking) woont in het verstedelijkte zuidelijke deel van Japan. Slechts 15 procent van het landoppervlak is geschikt voor de landbouw. Toch hoort Japan economisch gezien tot een van de machtigste landen op aarde. Het Japanse succes is ten dele gebaseerd op oude traditionele waarden van saamhorigheid, hulpvaardigheid en betrokkenheid bij het bedrijf waar je voor werkt. Religie heeft in Japan lange tijd de normen en waarden bepaald en gezorgd voor hechte familiebanden waarbij het heel gewoon was dat verschillende generaties onder een en hetzelfde dak wonen en voor elkaar zorgen. Samenwerken en elkaar helpen, zijn eigenschappen die je op verschillende niveaus binnen de samenleving tegenkomt. Een dergelijke houding zie je ook op de werkplek, Japanners beginnen gezamenlijk met een warming-up en gaan pas naar huis als het werk af is. Door de recessies van de jaren ’90 nam de werkeloosheid toe wat grote gevolgen had voor de Japanners omdat ze niet gewend waren aan het verschijnsel werkeloosheid. Langzaam beginnen de traditionele waarden onder de druk van de economische terugval terrein te verliezen.Traditionele familiebanden worden zwakker, het aantal scheidingen is bijvoorbeeld sterk gestegen, de meeste gezinnen hebben maar een of twee kinderen en ze wonen niet langer samen met hun ouders en grootouders onder een dak. Ook is het aantal zelfmoorden in het algemeen en vooral onder jeugdigen hoog. 'Pesten' vormt op scholen in Japan een belangrijk sociaal probleem. Het onderwijssysteem wordt gekenschetst door sterke concurrentie en een zware nadruk op formele kennis. Een ander probleem is de hoge levensverwachting, de hoogste in de wereld. Door de sterke vergrijzing zal de gezondheidszorg in de komende jaren onder druk komen te staan.

De bevolking in Japan kent weinig diversiteit. De overgrote meerderheid (99 procent) zijn etnische Japanners, de rest bestaat uit Koreaanse immigranten en kleine aantallen Chinezen, Amerikanen en Europeanen. De meeste Koreanen zijn in Japan geboren en nakomelingen van Koreaanse arbeiders die tijdens de Japanse bezetting van Korea tussen 1910 en 1945 in Japan te werk werden gesteld.
 

Post van Japan naar de Benelux doet er ongeveer vier tot zes dagen over.

International bellen kan vanuit de meestal groene telefooncellen. Voor het gebruik is een telefoonkaart nodig die in elke supermarkt of kiosk te koop is. De telefooncellen van waaruit je internationaal kan bellen, zijn voorzien van een sticker met daarop het woord Internationaal. Het internationale landennummer voor Japan is 0081, voor Nederland 0031 en voor België 0032.
Japan heeft een gsm-1900 netwerk. Klanten van sommige providers kunnen gebruik maken van hun eigen gsm-telefoonnummer maar je hebt wel een UMTS-toestel nodig – dat geschikt is voor 3G-technologie – waar je een Nederlandse of Belgische simkaart in plaatst. Je kunt zo’n toestel ter plekke huren. Vraag meer uitleg aan je provider of zie ook: www.rentcenter.nl

E-mailen kan tegen betaling vanuit internetruimtes in de grotere hotels. Neem voor de zekerheid wel een netwerkkabel mee, voor het geval het hotel nog geen goede wifi heeft. Als je een laptop meeneemt kun je bij restaurants als Starbucks en MacDonald gratis gebruik maken van het wifi netwerk.
 

Traditioneel Japans voedsel, zoals dat nog in de kleine steden en dorpen wordt geserveerd, is sober, stijlvol en gezond. De gemiddelde levensverwachting van Japanners overstijgt dan ook die van Europeanen. Men zou kunnen zeggen dat het Japanse eten een soort super-Montignac dieet is. Maar daarmee is niet gezegd dat het niet lekker is. Integendeel. Toch zullen velen moeten wennen aan asagohan, hirugohan en bangohan, ofwel ochtend- middag- en avondrijst.

Een typisch Japanse maaltijd bestaat uit rijst, groenten, miso-soep, pickles en vis of vlees. Voor het kruiden wordt gewoonlijk sojasaus (shoyu) gebruikt, en bij rijst wordt vaak gedroogd zeewier (nori) gegeten. Bekende gerechten zijn sashimi, dunne schijfjes rauwe vis met hete mierikswortelpasta (wasabi), en sushi, schijfjes rauwe vis op of in reepjes licht met azijn besprenkelde rijst. Het klinkt misschien eenvoudig, maar het kost vele jaren van opleiding om een goede kok te worden. Tempura is gefrituurde zeevis en groenten, een gerecht dat in de 16de eeuw door Portugese handelaars in Japan werd geïntroduceerd. Tot 100 jaar geleden aten Japanners geen vlees, maar nu zijn er veel gerechten met kip, varkensvlees of rundvlees. Zo is Japanse saté (yakitori) erg populair, en ook sukiyaki, rundvlees gekookt met groenten en tofu in een pot op tafel, is een geliefd gerecht. Ook noedels (soba, udon) zijn in Japan erg populair en worden vaak in plaats van rijst gegeten, opgediend in een diepe kom hete soep met groenten, vlees of vis.

Japanse pubs, izakaya, te herkennen aan een rode lantaarn (dat is dus geen bordeel!), serveren in ongedwongen sfeer allerlei gerechtjes, zoals yakitori to tare (gegrilde kip met zoete sojasaus), yaki zakana (gegrilde vis), agedashi dofu (gefrituurde tahoe in meestal wat vissige soep), poteto furai (fried potatoes, gebakken aardappelen) of sashimi mori awase (diverse soorten rauwe vis, soms ook met garnalen en schelpdieren). Vaak is er ook wel een soort stampot met vlees te krijgen, niku yaga. Wie vlees noch vis wenst zegt: niku ya sakana o tabemasen, begitarian desu (letterlijk: vlees en vis eet ik (eten we) niet; ik ben (we zijn) vegetariër). In okonomiyaki restaurantjes serveert men een gevulde deegkoek die men zelf aan tafel kan bereiden op een hete plaat, teppan. Je kunt als vulling bijvoorbeeld groente, vlees, ei of garnaal nemen. In het algemeen kun je ook gebakken noedelgerechten of groente (yasai) erbij krijgen, bijvoorbeeld yaki soba, gebakken boekweitnoedels.

Kraanwater is overal goed drinkbaar. Het kan wat naar chloor smaken, maar het is drinkbaar. Verder wordt er in Japan veel thee gedronken en dan met name in de variant ‘groene thee’. Op verscheiden plaatsen in de steden staan automaten waar drank te koop is; je kunt kiezen uit koude of warme dranken. Ook koffie, met of zonder melk of suiker! Sake is wellicht de meest bekende drank van Japan, maar er wordt toch ook veel bier gedronken.

Het belangrijkste feest in Japan is het Nieuwjaar, o-Shogatsu. Alle winkels en bedrijven zijn tussen de eerste en derde januari gesloten. Met nieuwjaar komt men met de familie bij elkaar en veel gezinnen bezoeken dan ook hun ouderlijk huis. Om middernacht op 31 december worden speciale noedels gegeten (die een lang leven beloven) en dan gaat men naar de plaatselijke tempel of schrijn om te bidden voor voorspoed in het nieuwe jaar. Op 1 januari wordt een speciaal ontbijt opgediend, kinderen krijgen geld van hun ouders en familie en iedereen kijkt verlangend uit naar de nieuwjaarskaarten die allemaal direct op Nieuwjaarsmorgen bezorgd worden.
Een heel andere belangrijke feestdag is O-bon (rond 15 augustus). Dan komen, volgens de traditie, de geesten van dierbare overledenen naar huis. Huizen en grafstenen worden schoongemaakt en speciaal voedsel wordt achtergelaten als offer aan de geesten. Verder worden overal in de omgeving en rond het huis lampionnen opgehangen om de geesten naar het huis toe te leiden. Verder worden er grote feesten gegeven met speciale dansen en vuurwerk.
Er is een aantal feesten speciaal voor kinderen. Hinamatsuri (3 maart) is het poppenfeest. Dan worden in het huis prachtige poppen uitgestald die het keizerlijk hof van vroeger voorstellen. Koinobori (5 Mei) is de dag van de kinderen en is voornamelijk een feestdag voor jongens. Bij alle huizen met jongens in de familie worden wimpels in de vorm van karpers opgehangen De karper is het symbool van kracht. Voor iedere man of jongen in de familie hangt een wimpel.
Op Tanabata-festival, Sterrenfeest, (7 juli) wordt gevierd naar een oude legende over twee geliefden, gesymboliseerd door twee sterren, die gescheiden door de melkweg, elkaar ieder jaar op deze avond mogen ontmoeten.
Shichi-go-san ofwel het 'zeven-vijf-drie-feest (15 november) is een feest waarop op meisjes van 3 of 7 jaar en jongens van 5 jaar worden meegenomen naar een tempel om te bidden voor een goede gezondheid.
Het hele jaar door worden er ook talloze plaatselijke feesten, of Matsuri, gevierd. De grotere hiervan trekken wel duizenden toeschouwers.

Yamakasa Festival in Fukuoka
Tegenwoordig wordt de stad Fukuoka vaak het 'Silicon Valley' van Japan genoemd. De allernieuwste technologieën en de modernste snufjes worden hier ontwikkeld aan de talrijke universiteiten en onderzoekscentra. Toch hebben al die jonge ingenieurs en wetenschappers veel respect voor hun tradities. Dit blijkt vooral op de ochtend van15 juli.

Het maatpak blijft die dag in de kast hangen, en in de plaats daarvan wordt een lendendoek omgord. Om half vijf 's ochtends verzamelen delegaties van de verschillende wijken bij het schrijn Kushida Jinja voor de apotheose van het Yamakasa Festival. Stipt om 4:59 uur weerklinkt het geroffel van de taiko-drums, het signaal om te beginnen aan een duizelingwekkende race. Voortgestuwd door een uitzinnige menigte, worden prachtig gedecoreerde praalwagens getrokken en gedragen over een vijf kilometer lang parcours.

De JAPAN HOOGTEPUNTEN reis met vertrek op 13 juli 2012 komt op 14 juli aan in Fukuoka. Maak gebruik van je jetlag, en zorg ervoor dat je om half vijf in de lobby bent om dit onvergetelijke spektakel bij te wonen.

Nagasaki Kunchi in Nagasaki
Het Nagasaki Kunchi is van oorsprong een soort oogstfeest. De wortels van het festival liggen in het shintoïsme, de oorspronkelijke godsdienst van Japan. In het najaar kwamen de mensen van landelijke gemeenschappen samen bij een Shinto heiligdom om er de ‘kami-sama’ (goden) te aanbidden voor een vruchtbare oogst.

Eind 16de, begin 17de eeuw kwamen eerst de Portugezen en daarna de Nederlanders aan in Japan. De Nederlanders waren vooral geïnteresseerd in het drijven van handel, en kregen naderhand een handelspost op het eiland Dejima in de haven van Nagasaki.

De Portugezen echter waren er vooral op uit om zieltjes te winnen. De shogun zag dit al snel als een bedreiging, en het christendom werd prompt in de ban gedaan. Tijdens die periode kreeg het festival een politieke dimensie: door het invoeren van 'niwamise', of 'tuin tonen', werden verdachte families tijdens de optocht gedwongen hun huizen te openen om te controleren op ondergedoken christenen.

Aan het eind van de 18de eeuw had Nagasaki een grote Chinese gemeenschap. Op een steenworp van Dejima lag Chinatown, van waaruit ook de Chinezen een bloeiende handel dreven met de Japanners. Uit dankbaarheid en respect voor hun handelspartners werd in 1789 voor het eerst een 'Ja-Odori' of drakendans opgevoerd.

Tegenwoordig duurt het festival drie dagen, van 7 tot en met 9 oktober. Een van de hoogtepunten van het festival is ongetwijfeld de 'Hono-Odori', de apotheose van het festival op de tempelgronden van het heiligdom Suwa Jinja. Delegaties van de verschillende wijken komen hier samen met hun rijkelijk versierde praalwagens, en voeren een dans op ter ere van de 'Kami-sama' (shinto-goden).

Tijdens de JAPAN HOOGTEPUNTEN reis met vertrek op 5 oktober 2012 verblijven we op 8, 9 en 10 oktober in Nagasaki. We komen er de 8de in de loop van de avond aan, zodat je op de 9de dus de kans hebt om de laatste dag van het festival optimaal te beleven.

De stoet trekt door de hele stad, dus is het goed mogelijk om vanaf de straatkant alle praalwagens te zien. Wil je echter de 'Hono-Odori' optimaal kunnen zien, dan raden we je aan om tribunekaartjes te bestellen. Daarvoor neem je het best rechtstreeks contact op met de VVV van Nagasaki.

Festival Gion Matsuri in Kyoto
Het Gion Matsuri is één van de grootste festivals van heel Japan. Tegenwoordig duurt het festival de hele maand juli, met als hoogtepunt de parade Yamahoko-junko op 17 juli. Een dertigtal praalwagens worden dan in een kilometerslange stoet door de stad gedragen of getrokken.

Er zijn twee soorten praalwagens: het overgrote deel zijn de ‘Yama’, die wegen één tot anderhalve ton, en worden door een twintigtal mannen op de schouders gedragen. De overige zijn de ‘Hoko’, nog indrukwekkender met een hoogte tot 25 (!) meter en een gewicht tussen de 5 en de 10 ton. De Hoko worden getrokken, waarbij vooral het draaien op de kruispunten een indrukwekkend spektakel is!

Tijdens de avonden voor de grote parade (14, 15 en 16 juli) is het feest in de stad: mensen trekken hun beste yukata (lichte zomerkimono) aan en gaan lekker eten en drinken in de ontelbare eettentjes die over het hele stadscentrum verspreid staan. Tijdens deze zogenaamde ‘Yoiyama’-avonden stellen veel mensen trouwens hun traditionele woningen open voor het publiek. Een unieke kans om een keer een Japans huis van binnen te zien!

Gion Matsuri kent zijn oorsprong in de 9e eeuw. Kyoto, toen nog de hoofdstad van het land, werd geteisterd door een verschrikkelijke pestepidemie. Eén van de priesters van het Gionschrijn (ook Yasaka schrijn genoemd) wilde de Shinto-goden verzoeken om de plaag te stoppen. Daarom organiseerde hij een grote processie door de straten van de oude hoofdstad. Kort daarna was de pest bezworen, maar uit dankbaarheid werd de processie iedere zomer herhaald.

Festival Nebuta in Aomori
Er bestaan verschillende theorieën over de oorsprong van het Nebutafestival. Een theorie legt het verband met Tanabata, een Chinees festival waarbij ‘toro’, kaarsen verpakt in een met Japans papier behangen doos, op de rivier werden gezet om zo naar zee te laten drijven. Dit vormde een soort reinigingsritueel en was ook een manier om boze geesten uit te drijven.

Het festival is in de loop der jaren drastisch geëvolueerd en tegenwoordig zijn de inwoners van Aomori eigenlijk het hele jaar in de ban van Nebuta. Het begint al in het najaar, als de praalwagens worden ontworpen, waarna men in het voorjaar aan de eigenlijke bouw begint. Deze praalwagens zijn gigantische houten constructies (tot 8 meter hoog en 15 meter breed!) die samurai krijgers of vervaarlijk uitziende draken voorstellen. Alles wordt behangen met fel gekleurd Japans papier en van binnenin verlicht met honderden kleine lampjes. Een paar maanden voor het festival worden de dansen ingeoefend en wordt de laatste hand gelegd aan de kostuums. Begin augustus is het zover. Op het ritme van taiko-drums trekt een stoet van een twintigtal praalwagens zich langzaam op gang, zes avonden lang! Iedereen, van jong tot oud, is aan het dansen en zingen. De feestvreugde werkt aanstekelijk, en vaak worden ook de toeschouwers uitgenodigd om deel te nemen aan het feest.

Festival Awa Odori - ‘De Dans der Gekken’
Iedere zomer is de Japanse stad Tokushima in de ban van het festival Awa Odori. Vier nachten lang vullen de straten van dit anders zo rustige provinciestadje aan de westkust van het eiland Shikoku zich met kleurrijk uitgedoste dansgroepen. Historici raken het niet eens over de oorsprong van het festival. Tijdens een zoektocht op het internet vonden we minstens vijf verschillende versies, maar de meest voorkomende theorie komt in het kort hier op neer:

In 1587 was het groot feest in Awa, de vroegere naam van de huidige Tokushima provincie. Het kasteel Awa-jo was eindelijk afgewerkt en dat was voor daimyo Hachisuka Iemasu, de feodale leenheer van het gebied, reden genoeg om een groot feest te organiseren. Hij liet de sake rijkelijk vloeien, wat de dronken menigte inspireerde om als dank in een grote dansende stoet naar het kasteel te trekken. Het volgende jaar werd de sake terug boven gehaald om de feesten van het jaar ervoor te herdenken, en een traditie was geboren...

Ook al is men niet zeker over de exacte oorsprong van het festival, het is wel een feit dat de dansen al meer dan 400 jaar worden gehouden. Pas vanaf de jaren twintig van de vorige eeuw werden de dansen ook beter georganiseerd als een middel om toeristen te lokken naar het afgelegen Tokushima. En daar zijn ze aardig in geslaagd, want tegenwoordig komen er jaarlijks tienduizenden bezoekers van over het hele land en ver daarbuiten op het festival af. Het is dan ook een erg indrukwekkend spektakel. Op het ritme van traditionele instrumenten zoals de shamisen (snaarinstrument), de shakuhachi (houten fluit) en de onvermijdelijke taiko-drums zetten de verschillende ‘ren’, of dansgroepen zich in beweging. Ook al verschillen zowel de kostuums als de danspasjes van de mannelijke en vrouwelijke dansers erg van elkaar, toch zorgt de choreografie voor een harmonieus geheel.

Wat de choreografie betreft lijkt het trouwens allemaal vrij simpel: de enige regel die men in acht dient te nemen is dat handen en armen ten allen tijde boven de schouders worden gehouden tijdens het dansen. Dit zorgt voor een opwaartse dansbeweging, en daarin verschilt de Awa Odori van andere Japanse dansvormen die over het algemeen gekenmerkt worden door een neerwaartse beweging.

Er nemen gewoonlijk een tweehonderdtal groepen deel aan het festival. Het niveau van die groepen is erg verschillend: van semi-professionele dansgezelschappen die het hele jaar door repeteren, tot studentenverenigingen die het festival aangrijpen om de zomervakantie te vieren... Het enige wat alle groepen gemeen hebben zijn de gezangen. "Odoru aho ni miru aho; onaji aho nara odoranya son son!", klinkt het, wat vrij vertaald zoveel betekent als: ‘de dansers zijn gek en de toeschouwers zijn gek, dus laten we allemaal samen dansen!’

Begroeten in Japan gebeurt door het maken van een buiging. Sommige Japankenners willen ons doen geloven dat buitenlanders zich belachelijk maken door te buigen. Er zijn immers vele vormen van buigen. Toch zal elke Japanner een buiging door een buitenlander, hoe krom ook, waarderen. Alleen Japanners die bekend zijn met onze omgangsvormen of vaker in westerse landen geweest zijn, kun je gerust de hand schudden.   

Je neus snuiten in het openbaar is taboe. Voor Japanners is het snuiten in een zakdoek of tissue net zo raar als in het openbaar plassen in een luier.  

In Japan vind je verschillende huizen en flats; oud en nieuw. Vooral op het platteland woont men soms nog in traditionele huizen, van hout en klei en met daken bedekt met dakpannen. De meeste huizen zijn tegenwoordig gebouwd van beton, hout en aluminium. Omdat er weinig plek is zijn de huizen vooral in de grote steden vaak duur en nogal klein. In de stad wonen dan ook veel mensen in grote flatgebouwen. De zomer in Japan is heet en vochtig, en daarom zijn de huizen zo gebouwd dat er lekker een briesje door heen kan waaien. De meeste moderne Japanse huizen hebben zowel kamers in Japanse als in Westerse stijl. De Japanse kamers hebben schuifdeuren, gemaakt van hout en papier, die ook geheel verwijderd kunnen worden om van twee kleine kamers een grotere te maken. De ingang (genkan), de gang en de keuken hebben houten vloeren, in de andere kamers is de vloer bedekt met stromatten (tatami). Als je een huis in Japan binnengaat doe je je schoenen uit en trek je pantoffels aan, en als je dan een kamer binnengaat met tatami-matten, doe je je pantoffels ook uit en laat ze in de gang achter. 's Avonds worden de futon, met donzen gevulde dekbedden, uitgelegd om op te slapen, en 's morgens worden die dan weer opgevouwen en opgeborgen in speciaal daarvoor bestemde kasten. Alle huizen hebben natuurlijk elektriciteit en stromend water, maar centrale verwarming vind je eigenlijk alleen in Hokkaido, waar de winters erg koud zijn. In de rest van Japan wordt eigenlijk een kamer alleen verwarmd als die gebruikt wordt. Elk Japans huis heeft wel een badkamer (o-furo). Het bad is vierkant en diep. Voor je in bad gaat was je je met zeep, naast het bad. Na de zeep te hebben afgespoeld ga je in het bad. Het gehele gezin maakt zo gebruik van hetzelfde bad en jonge kinderen baden vaak samen met hun ouders.

Bij de theeceremonie (Chanoyu), die dateert uit de 15e eeuw, bereidt de gastheer/vrouw op rituele wijze thee en voedsel en serveert dat. Men moet zich dan aan uiterst verfijnde regels houden die bedoeld zijn om de ceremonie eenvoudig en aantrekkelijk te houden, zonder onnodige beweging of gebaar. De gastheer brengt de tuin op orde en kiest de juiste versieringen voor de theekamer en het juiste gerei, in overeenstemming met het seizoen. De gasten bewonderen dit alles en maken op- of aanmerkingen. Theeceremonie is dus niet alleen op correcte en elegante wijze thee serveren, maar betekent ook leren over architectuur, tuinen, aardewerk, kalligrafie, geschiedenis en godsdienst, wat dus heel wat jaren kan kosten.

Op gewone werkdagen dragen Japanners moderne, westerse kleding, maar op bijzondere dagen geven veel mensen ook nu nog de voorkeur aan de traditionele Kimono. Die wordt om het lichaam gewikkeld en vastgebonden met een obi. De kimono's van jonge meisjes zijn vrolijk gekleurd, die van oudere vrouwen wat ingetogener en die van mannen helemaal donker gekleurd. Met Nieuwjaar en ten tijde van de diploma-uitreiking kun je veel vrouwen, jong en oud, in kimono zien. Bij bruiloften en andere formele gelegenheden dragen mannen zwarte kimono’s met het familiewapen. Een goede zijden kimono is erg duur en wordt met grote zorg behandeld en dan doorgegeven van vader op zoon en van moeder op dochter. Verder is het erg moeilijk een kimono om te doen en de obi op de juiste wijze vast te maken; veel vrouwen nemen hier dan ook les voor. Er is ook nog een soort kimono die yukata wordt genoemd; een eenvoudig licht katoenen kledingstuk dat in de zomer wordt gedragen of in huis na het baden. Bij kimono worden geen schoenen en sokken gedragen, maar hoge houten klompen (geta), of lage sandalen van katoen of leer (zori). Die worden gedragen met katoenen sokken (tabi) die een gleuf hebben tussen de grote en de tweede teen, waar het riempje van de sandaal tussen moet.

Neem eens een kijkje op de volgende site: http://uchiyama.nl, Hier vind je meer van de ins & outs van het 'Land van de Rijzende Zon'.
 

Japan is meer dan 3000 kilometer lang en heeft dus vele verschillende weertypes. Het klimaat op het noordelijk eiland is te vergelijken met dat in Nederland. Meer naar het zuiden, ten noorden van Tokyo, komt het klimaat overeen met dat in Frankrijk. Het gebied tussen Tokyo en Nagasaki laat zich kenmerken door warme zomers met een hoge luchtvochtigheid. In deze tijd valt de meeste neerslag. Na de zomer wordt het weer onbestendiger en kunnen er zich tyfoons voordoen. Als je in deze tijd reist is het verstandig om het weerbericht te volgen. Op de eilanden ten zuiden Nagasaki heerste een subtropisch klimaat, te vergelijken met dat in de landen rond de Middellandse Zee. Ook in de winter is het hier nog aangenaam met temperaturen van rond de 15 graden.

Japan kent net als Europa vier duidelijk te onderscheiden seizoenen. Eind maart, begin april ontwaakt het land uit haar winterslaap als de pruimen- en kersenbomen gaan bloeien. Vooral als de sakura (kersenbloesems) in bloei staan verkeert het hele land in een collectieve roes. Iedereen is in de ban van hanami (bloemen kijken), een activiteit die graag wordt gecombineerd met overvloedige sakeconsumptie. De maanden april en mei zijn uitstekend om Japan te bereizen. De zomermaanden juli en augustus zijn door de hoge luchtvochtigheid erg drukkend warm. In de zomer is het feest in Japan, ieder zichzelf respecterende stad of dorp houdt dan wel een natsu matsuri (zomerfestival). Steeds een goed excuus om ’s avonds je yukata (lichte katoenen kimono) aan te trekken en je te gaan vergapen aan hanabi (vuurwerk). Vanaf september beginnen de temperaturen langzaam te dalen. Ook het najaar is een geschikte periode voor een reis naar Japan, waarin je kunt genieten van de schitterende herfstkleuren.

Klimaattabel:
De vier cijfers die telkens worden genoemd zijn van links naar rechts: de gemiddelde temperatuur in graden Celsius, aantal zonuren per dag, aantal dagen per maand met minimaal 1 mm-neerslag per dag en- de gemiddelde temperatuur van het zeewater (indien van toepassing).

TOKYO

Saporro

Nagasaki

Japan is een eilandenrijk en bestaat uit de vier grote eilanden: Hokkaido, Honshu, Shikoku en Kyushu, die samen 98 procent van het grondgebied beslaan. Verder zijn er nog bijna 4000 kleine eilanden. De eilanden bestaan voor drievierde deel uit vaak dichtbeboste bergen en heuvels, maar het grootste deel van de bergen en bergkammen komt niet boven 2000 meter. Een uitzondering vormt het Hidagebergte ofwel de Japanse Alpen in Zuid-Honshu, dat gemiddeld 3000 meter hoog is. Japan heeft meer dan 240 vulkanen, waarvan er nog meer dan vijftig werkzaam zijn. De heilige berg Fuji is met 3776 meter de hoogste top van Japan, maar sinds de laatste uitbarsting van 1707 in rust. Japan ligt op het raakvlak van drie geologische platen en is seismisch gezien het actiefste gebied ter wereld. Ieder jaar zijn er in Japan 7000 tot 8000 aardschokken. De meeste daarvan hebben zo'n geringe kracht dat men die nauwelijks voelt, maar als er een aardbeving met grote kracht is, kan dat grote schade veroorzaken. Daarom worden gebouwen zo ontworpen, dat zij niet gauw door een aardbeving kunnen worden verwoest. Men doet dat door funderingen aan te leggen die er voor zorgen dat de gebouwen lichtjes schommelen in plaats van in te storten. Op deze en vele andere manieren hebben de Japanners geleerd om in harmonie met de natuur te leven. Door de geothermale activiteit zijn er in heel Japan duizenden natuurlijke heetwaterbronnen ontstaan, op of net onder bodemniveau. Meer dan 1100 bronnen schijnen een geneeskrachtige werking te hebben, vooral op de ingewanden of het zenuwstelsel. Japanners baden dan ook al eeuwen in de bronnen en gebruiken ze voor ook voor reinigingsrituelen. Van veel bronnen heeft men kuuroorden of onsen gemaakt. Soms is het water heet genoeg om een ei te koken!

De religieuze traditie van Japan laat een intens samengaan zien van shintoïsme en boeddhisme. Ook is er in Japan een verregaande religieuze tolerantie en openheid, waardoor externe invloeden gemakkelijk werden geabsorbeerd. Zo is de voorouderverering, een belangrijk element in Japan, afkomstig uit het confucianisme. De geboorte van een kind wordt gevierd in een shinto-heiligdom. De dood, daarentegen, is een aangelegenheid van het boeddhisme. En veel moderne Japanse bruidsparen willen, in westerse stijl, in een christelijk kerkje trouwen. Dat is allemaal Japan, waar het dagelijks leven doortrokken is van verschillende tradities. In vele Japanse huizen ziet men twee schrijnen: een voor de Boeddha en een shintoïstische voor de voorouders. Ondanks die onderlinge verwevenheid, hebben shintoïsme en boeddhisme hun eigen identiteit bewaard.
Religieuze minderheden worden gevormd door ongeveer een miljoen protestanten en een klein aantal rooms-katholieken en leden van de ‘nieuwe religies’, die bestaan uit verschillende mengvormen van het shintoïsme, het boeddhisme, het taoïsme, het confucianisme en een aantal christelijke religies.

Shintoïsme
Shinto is de oorspronkelijke religie van Japan. To of do betekent in het Japans: weg. Judo is bijvoorbeeld de zachte weg en shinto betekent de weg van de goden. Die laatste naam ontstond pas aan het eind van de zesde eeuw. Hij werd gebruikt ter onderscheiding van het nieuwe, vanuit Korea en China, geïntroduceerde boeddhisme, dat bukkyo werd genoemd (kyo betekent leer). Shinto is in wezen natuurverering en -aanbidding. Deze is gebaseerd op ontzag en bewondering voor alle natuurverschijnselen en de energieën die daarachter schuil gaan. De natuur is voor de Japanner nog altijd heilig, omdat zij doortrokken is van een mysterieuze goddelijke aanwezigheid. Een berg, een oude boom, een bijzondere steen, een waterval, aan alles kan een heilige status worden toebedacht die tot verering aanleiding geeft. De natuurverschijnselen belichamen iets goddelijks dat men met Kami aanduidt. Er zijn onnoemlijk veel Kami, zonder welomschreven hiërarchie. Een uitzondering is er: de zonnegodin Amaterasu Omikami; zij is de belangrijkste Kami. Haar schrijn, een nationaal heiligdom, bevindt zich in Ise, ten zuidwesten van Nara.
Shinto kent geen heilige schriften, er is geen vaste geloofsleer, er zijn geen dogma's noch is er een specifieke moraal. Er bestaat ook geen stichter en geen abstracte, gepersonifieerde God. Shinto is een weg, karakteristiek en organiek voor het Japans-zijn; het boeddhisme is daarentegen een leer.

Het shintoïsme richt zich op het behoud van het leven op deze wereld. Het brengt harmonie en zuiverheid, zorgt voor de juiste betrekkingen tussen de goden en de mensen. Langs die weg bevordert en onderhoudt het de levensenergie en natuurprocessen. De rituelen moeten zorgen voor de juiste verhoudingen en het weren van kwaad. De waarneembare wereld is doortrokken van een spirituele wereld en wordt daardoor gevoed. Het kwade en het slechte verstoren de natuurlijke, kosmische orde en harmonie. Ook de dood wordt als ontwrichtend en vervuilend opgevat. De oorspronkelijke balans dient door zuiveringsrituelen te worden hersteld.

In de shinto-praktijk bidt men dagelijks voor het eigen huisaltaar. Er zijn veel religieuze feesten, matsuri, die op bepaalde tijden plaatsvinden rondom de talloze shinto-heiligdommen, jinja, die men door het hele land vindt. Er zijn plaatselijke, regionale en nationale feestdagen die het jaar, met zijn seizoenen, zijn plant- en oogstfeesten, en zo meer, markeren en structureren. Met die feesten worden Karni geëerd en gediend, in de verwachting dat zij succes en geluk zullen garanderen. Tijdens zo een feest kan een kind, een paard of een pop als tijdelijke boodschapper en vertegenwoordiger, amikashi, van de Karni optreden. Het reinigen van de plaats en van de mensen is bij deze feesten van belang.

Boeddhisme
Het boeddhisme doet, officieel, in 552 zijn intrede in Japan. De Koreaanse koning Paikche schenkt in dat jaar een boeddhabeeld aan het Japanse hof. Maar in feite zijn de religieuze en filosofische contacten met Korea, en ook met China, al van eerdere datum. De oorsprong van het boeddhisme ligt echter in Noord-India, waar de historische Boeddha Gautama Sakyamuni (geboren als prins Siddharta) rond 500 v. Chr. leefde. Na lange contemplatie en meditatie bereikte de prins Verlichting, het Nirvana. Daarmee ontsteeg hij de staat van mens-zijn en liet hij cycli van geboorte, dood en wedergeboorte achter zich. Vanaf de eerste eeuw na Chr. zijn er twee boeddhistische hoofdstromingen: het Hinayana, het kleine voertuig- of zuidelijk boeddhisme en het Mahayana, grote voertuig- of noordelijk boeddhisme. Het is deze laatstgenoemde vorm die via Korea en China naar Japan komt. Het brengt, behalve een leer, vele verlichten mee waaronder Sakyamuni (Japans: Shaka), andere Boeddha-incarnaties of Nyorai, Boeddha's, Boddhisattva's (Japans: Bosatsu) en talloze goddelijke personen.
 

In Japan spreekt men Japans. Het standaard Japans wordt gebruikt en begrepen in heel Japan door mensen van uiteenlopende achtergrond. Maar op het niveau van de spreektaal zijn er aanzienlijke verschillen in uitspraak en woordgebruik, zelfs tussen de gebieden van Tokyo en Kyoto. Er bestaan verschillende niveaus van beleefdheid in de Japanse taal, naar gelang status, leeftijd en situatie. In de dagelijkse conversatie wordt beleefdheid aangegeven met de lengte van werkwoordsuitgangen (langer is beleefder), maar in formele conversatie gebruikt men specifieke woorden. De Japanners leren Engels op school, maar weinigen spreken het goed, hoewel hun Engels waarschijnlijk beter is dan het Japans voor de meeste bezoekers.

Japans is in tegenstelling tot het Chinees of Vietnamees geen toontaal. Het is niet zo moeilijk wat Japans te spreken. Men gebruikt geen lidwoorden, geen meervoudsvormen, werkwoorden zijn gemakkelijk te hanteren en het gebruik van persoonlijke voornaamwoorden is erg beperkt. Wel moeilijk is het schrift.
Enkele woorden en eenvoudige zinnen:

Goedemorgen – ohayo gozaimasu.
Goedemiddag/goedendag – konnichi wa.
Goedenavond – konban wa.
Dank u (zeer) – arigato (gozaimasu).
Ja/ nee – hai/ ne.
Ik begrijp het niet – wakarimasen.
Toilet/ wc – otearai/otoire.

Ik ben vegetariër - bejitarian desu
Ik eet geen vlees en geen vis - niku ya sakana o tabemasen
Het eten was heerlijk - gochisoosama (klemtoon op de oo)
Een bier alstublieft - biiru o kudasai
Vruchtensap (koffie, thee) alstublieft - juusu (koohii, kocha) o kudasai
Melk/suiker - miruku/satoo
Hoeveel kost het? - ikura desuka?
Duur!/goedkoop - takai/yasui
Ticket/rekening - kippu/o kanjoo

Spreekt u Engels (Duits)? - Eigo (Doitsugo) ga dekimasuka?
Ik spreek geen Japans - Nihongo ga dekimasen
Hoe heet u? - o namae wa?
Mijn naam is Piet - namae wa Piet desu
Ik ben Nederlander/Belg - (watashi wa) Orandajin/Berugi desu
Ik kom uit A’dam - A’dam kara kimashita
Wat is uw beroep? - o shigoto wa?
Ik ben zakenman- (watashi wa) bijinesuman desu
Journalist - repootaa
Huisvrouw - shufu
Ambtenaar - koomuin
Ingenieur - enjinia
Student - gakusei
Leraar - sensei

Waar is het station (de bus)? - eki (basu) wa doko desuka?
Waar is de bus naar het station? - eki yukino basu wa doko desuka?
Is er een supermarkt? - suupaa ga arimasuka?
Warenhuis/supermarkt- depaato/suupaa
Boekwinkel/bakker - honya/panya
Apotheek/drogist - kusuriya
Ziekenhuis/politiepost - byooin/kooban
Telefoon - denwa
Ingang/uitgang - iriguchi/deguchi
Trein/perron - densha/hoomu
Fiets/taxi - jitensha/takushii
Postkantoor/bank - yuubinkyoku/ginko

Links/rechts - hidari/migi
Noord - kita
Zuid - minami
West - nishi
Oost - higashi

Maandag - getsuyoobi
Dinsdag - kayyoobi
Woensdag - suiyoobi
Donderdag - mookuyoobi
Vrijdag - kinyoobi
Zaterdag - doyoobi
Zondag - nichiyoobi
 

Ambassade van Japan in Nederland
Tobias Asserlaan 2, 2517 KC Den Haag,
T +31 (0)70 346 95 44
F +31 (0)70 310 63 41

Ambassade van Japan in België
Kunstlaan 58,1000 Brussel
T +32 (0)2 513 23 40
F +32 (0)2 513 15 56

Nederlandse ambassade in Japan
3-6-3 Shibakoen, Minato-ku, Tokyo 105-0011
T +81 3 5776 5400
F +81 3 5776 5535
I www.oranda.or.jp

Belgische ambassade in Japan
Nibancho 5-4, Chiyoda-ku
102-0084 Tokio Japan
T +81 3 32620191
F +81 3 32620651
I www.diplomatie.be/tokyonl

We adviseren je dringend om de bagage mee te nemen in een rugzak (met binnenframe) en het totale gewicht te beperken tot vijftien kilo per persoon. Een compacte weekendtas van hetzelfde gewicht is ook mogelijk. Het gebruik van een 'harde' koffer raden we sterk af voor al onze reizen, zeker ook in Japan, denkend aan de beperkte bagageruimte in de bus.

Wat betreft je kleding raden we je aan om praktische kleding mee te nemen die zich makkelijk laat combineren (laag over laag). We vragen je om in je kledingkeuze respect te tonen voor de lokale cultuur. Zo worden korte broeken of rokken niet op prijs gesteld in boeddhistische tempels. In een aantal hotelletjes is laundry service aanwezig.

Denk bij het samenstellen van je bagage aan bijvoorbeeld: wandelschoenen, naaigerei, wasmiddel, universeel geldige verloopstekker, reisgids, voldoende fotomateriaal, toiletartikelen, zwemkleding, wekker, schrijfgerei, schaartje en zakmes. Zorg er wel voor dat je dit laatste in je grote bagage verpakt.

Het is niet nodig om tenten, slaapzakken, slaapmatjes of muskietennetten mee te nemen.

Op de reizen in het voor- en najaar, vermijd je extreem hoge of lage temperaturen. In een eilandenrijk als Japan is de zee nooit heel veraf, waardoor het tegen de avond frisjes kan worden. Houd daar rekening mee als je houdt van een avondwandelingetje. In de maanden juni en juli regent het regelmatig in Japan. Regenkleding of een paraplu mag dan niet ontbreken in je bagage.

Het elektriciteitsnet in Japan werkt op 100 Volt, voor een videocamera of scheerapparaat neem je dus een internationale adapter mee.

Japanners zijn gek op kleine geschenkjes. Tijdens een ontmoeting met Japanse mensen zul je veel bijval oogsten als je een klein souvenirtje uit ‘Oranda’ (Nederland) te voorschijn kunt toveren…

De netspanning in Japan is 110 volt en men gebruikt stekkers met platte pennen (Amerikaanse stekkers). Een adapter of een verloopstekker zijn raadzaam om mee te nemen.

Het is in Japan absoluut niet gebruikelijk om fooien te geven. Niet aan taxichauffeurs, niet in restaurants, in hotels of waar dan ook. Dit kan zelfs als beledigend worden ervaren. Je reisbegeleider en chauffeur verwachten wel een fooi na afloop van de reis (als ze hun werk goed gedaan hebben).

Er zijn plaatsen waar je absoluut niet mag fotograferen zoals op sommige plekken in tempels of in musea, maar dat staat duidelijk met bordjes aangegeven. Over het algemeen vinden de Japanners het geen probleem om gefotografeerd te worden. Maar als je mensen fotografeert doe het dan met respect. Respecteer het als mensen liever niet gefotografeerd willen worden en blijf vriendelijk.

De steden hebben vaak grote winkels waar van alles te koop is op het gebied van de digitale fotografie en elektronica. Houd er rekening mee dat Japanse elektronische apparatuur over het algemeen alleen geschikt is voor 100 volt.

Tweedaagse fotocursus
Fotografie neemt een belangrijke plaats in voor veel reizigers. Het is fantastisch magische momenten, contacten met mensen, prachtige monumenten en bizarre situaties vast te leggen. En ze vervolgens bij thuiskomst als een blijvende herinnering in te plakken, aan de muur te hangen of te verspreiden via het internet. Koning Aap organiseert enkele keren per jaar een tweedaagse fotocursus waarin zowel een inleidende technische- als een beeldende kant zit. Voor meer informatie klik hier.

De munteenheid in Japan is yen (JPY). Er zijn bankbiljetten van 1000, 5000 en 10.000 yen en munten van 1, 5, 10, 50, 100 en 500 yen. Voor één euro ontvang je ongeveer 105 yen (september 2011). Kijk voor de actuele wisselkoers op: www.mijnwisselkoers.nl
Banken zijn geopend van maandag tot en met vrijdag van 9.00 tot 15.00 uur en postkantoren van 9.00 tot 17.00 uur. Niet alle banken wisselen geld. Er zijn veel zakenbanken in Japan, die geen baliefunctie hebben.

Pinautomaten bij banken zijn vaak alleen overdag beschikbaar en niet alle pinautomaten accepteren buitenlandse kaarten. ATM automaten in buurtsupermarkten accepteren alleen Japanse bankpassen. Bij postkantoren en bij de Citibank kun je meestal wel geld pinnen met een buitenlandse bankpas. Neem voor de zekerheid een bedrag aan Japanse yen vanuit thuis mee voor het geval je niet direct bij aankomst kunt pinnen. Neem als reserve ook een bedrag aan contante euro’s mee. Creditcards worden in bijna alle hotels, restaurants en grote warenhuizen geaccepteerd, maar vaak ook in kleinere winkels. 

! Belangrijke info voor Belgen !
Om veiligheidsredenen heeft de Belgische overheid op 17 januari beslist om het gebruik van de bankkaarten met Cirrus / Maestrologo buiten Europa niet langer mogelijk te maken.
Afgezien van een paar uitzonderingen ( te vinden op de website www.febelfin.be) kan je dus op onze reizen je gewone bankkaart / debetkaart niet meer gebruiken en dient er cash geld meegenomen te worden, of een Visa/Mastercard ( kredietkaart).

Sommige banken bieden de mogelijkheid om deze maatregel op te heffen gedurende een maximum periode van 3 maanden ( tijdens dewelke je dus wel buiten Europa met je bankkaart kan betalen) : dit dient voor vertrek bij uw bank aangevraagd te worden.

 

De gezondheidszorg in Japan staat op een hoog niveau. In Japan worden de mensen gemiddeld het oudst. In Japan kent men niet het systeem van huisartsen, men gaat naar het ziekenhuis en de specialist. Medische kosten zijn hoog, zeker als je in een privé-kliniek wordt geholpen. Zorg voor een goede verzekering.

Volwassenen personen mogen belastingvrij 400 sigaretten of 100 sigaren of 500 gram tabak, drie flessen wijn en 56 ml parfum invoeren. Als je antiek uitvoert, moet je er op letten dat het is voorzien van een rode lakzegel, waarop staat dat het na 1840 is gemaakt. 

Er geldt een uitvoerverbod voor souvenirs die gemaakt zijn van beschermde dier- of plantensoorten. Let er bij de aankoop van dit soort souvenirs op dat het een geldig CITES-certificaat heeft. Nederland en België zijn aangesloten bij de Washington Conventie (Verdrag over de Internationale Handel in Bedreigde Soorten, afgekort als CITES) en treden streng op tegen overtredingen. Meer informatie over de belangrijkste beschermde soorten met een opsomming van de bekendste ‘foute’ souvenirs vind je op www.wnf.nl/souvenirs.
 

Japan heeft één tijdzone. In de winter is het acht uur later dan in de Benelux, in de zomer is dat zeven uur.

Omdat Japan op een breukvlak ligt is er verhoogd risico op aardschokken. Daarnaast wordt het land regelmatig getroffen door tropische stormen.

Verder is Japan een zeer veilig land waar criminaliteit nauwelijks voorkomt. Toch is het verstandig om, net als overal in de wereld, goed op je spullen te letten. Mocht je hulp nodig hebben, ga dan naar de kooban, de politiepost op de straathoeken. Maak kopieën van belangrijke reisdocumenten zoals het paspoort, visa, vliegtickets en verzekeringspapieren. Je kunt deze gegevens ook scannen en naar je eigen mailadres sturen zodat je er in elk willekeurig internetcafé over kunt beschikken.

Actuele informatie over de veiligheid in Japan vindt je op de website van het ministerie van Buitenlandse Zaken, www.minbuza.nl onder ‘reizen en landen’. Ook op de website van het Belgische ministerie van Buitenlandse Zaken http://diplomatie.belgium.be vind je nuttige reisadviezen.

 

De meeste winkels zijn geopend van 10.00 tot 20.00 uur, inclusief het weekend met uitzonderingen van enkele zon- en feestdagen. Dit geldt ook voor de grote warenhuizen, maar die sluiten veelal een half uur eerder. Musea zijn in principe alle dagen geopend van 10.00 tot 17.00 uur.