TIBET MOUNT KAILASH - Eenvoudige hotel- en herbergrondreis - 29 DAGEN

Zestig jaar geleden werd Tibet bezet door China, sindsdien is het oorspronkelijke Tibet verdeeld over vijf Chinese provincies (Qinghai, Sichuan, Gansu, Yunnan en Tibet). Met Tibet bedoelen we tegenwoordig de Tibetaanse Autonome Regio (TAR) dat ongeveer een achtste van de totale oppervlakte van China (9.956.960 km²) beslaat. Tibet telt ongeveer 3 miljoen inwoners waarvan het merendeel in Zuid-Tibet leeft. De bevolking bestaat naar schatting voor 85 procent uit Tibetanen. Het totale aantal Tibetanen wordt echter op 6 miljoen geschat, en de meeste daarvan wonen in de Chinese provincies Qinghai, Sichuan en Yunnan. Veel ballingen wonen in de buurlanden India en Nepal.

Sinds eind jaren tachtig is er een massale volksverhuizing van Chinezen richting Tibet in gang gezet. Officieel om het gat in economische ontwikkeling tussen Tibet en China zo spoedig mogelijk te dichten. De ontwikkelingen komen vooral ten goede van China dat op grote schaal grondstoffen zoals ijzer, goud, koper, kolen, lood, uranium en titanium aan Tibet onttrekt. De meest recente stap die de volksverhuizingen kan bevorderen is de aanleg van de spoorlijn Goldmud – Lhasa, die in de zomer 2006 in gebruik genomen is. De Han-Chinezen wonen voornamelijk in de grotere plaatsen zoals Lhasa en Shigatse en zijn actief in de industrie, handel en het leger. De meesten worden gelokt met allerlei voordelen zoals hogere lonen, goede scholing en medische voorzieningen, speciale huisvestiging en langere vakanties. Ondernemers krijgen subsidies, belastingvoordelen en lagere grondprijzen aangeboden. Het lijkt erop dat de Chinezen de hele middenklasse overnemen, terwijl de werkeloosheid onder de Tibetanen toeneemt. Het onderwijs heeft een sterk politiek karakter en negeert de Tibetaanse cultuur en geschiedenis. Hetzelfde geldt voor de gezondheidszorg en de zogenaamde religieuze vrijheid. De Tibetaanse cultuur werd nieuw leven ingeblazen. Een deel van de ruim zesduizend vernietigde kloosters is weer opgebouwd. Wat echter vooral diende om toeristen te lokken. De kloosters, die een beperkt aantal monniken en nonnen mochten herbergen, worden nauwlettend in de gaten gehouden. In de Tibetaanse cultuur en het dagelijkse leven van de Tibetanen speelt boeddhisme een grote rol. Centraal binnen het Tibetaanse boeddhisme staat de Dalai Lama. Via een systeem van reïncarnatie volgen de Dalai Lama’s, die religieus en politiek leider zijn, elkaar op. Vanuit het Noord-Indiase Dharamsala, waar de Tibetaanse regering in ballingschap zetelt, strijdt de huidige Dalai Lama voor een vreedzame oplossing voor het Tibetaanse volk. Voor zijn principes van geweldloos verzet heeft hij in 1989 de Nobelprijs voor de Vrede gekregen.

De postbezorging in Tibet is betrouwbaar. Postzegels zijn bij de meeste hotelrecepties verkrijgbaar. Luchtpost van Tibet naar de Benelux doet er ongeveer een week over.

Het telefoonverkeer is de laatste jaren enorm verbeterd. IDD (International Direct Dailing) is vaak mogelijk, ook in kleine plaatsen. Internationaal bellen is vanuit het hotel een stuk duurder dan vanuit een telefoonbar. Met een IP (Internet Phone) telefoonkaart kun je via een lokaal nummer en de code die op de kaart staat internationaal telefoneren. Betaal voor deze kaarten nooit de prijs die op de kaart staat. Zo zijn kaarten van 100 yuan vaak 30 tot 50 yuan. Winkels met mobiele telefoons hebben vaak deze telefoonkaarten. Collect call bellen is mogelijk vanuit een aantal steden. Het collect call nummer naar Nederland is 108 31, naar België 108 32. Mobiel bellen is in grote delen van China en Tibet mogelijk maar wel duur (informeer voor vertrek bij je provider naar de mogelijkheid). SMS-en is stukken goedkoper maar gaat soms erg traag.

Er zijn ontelbaar veel internetbars in China (ook in Tibet), zelfs in kleinere dorpen. Het is er vaak rokerig en niet altijd even schoon, maar het is goedkoop, hooguit een paar yuan per uur. De internetcafés zijn meestal tot diep in de nacht geopend. De grotere zakenhotels hebben ook internet, maar vragen hogere prijzen.

De Tibetaanse keuken steekt nogal schril af bij de uitgebreide en verfijnde Chinese keuken. Als gevolg van de vaak barre omstandigheden waaronder de mensen moeten overleven en de beperkte mogelijkheden om voedsel te verbouwen, is het traditionele menu in onze ogen niet echt afwisselend.

Het basisvoedsel van de Tibetanen is tsampa, een maaltijd van grof gerstemeel aangevuld met jakvlees, jakkaas en jakboter. Tsampa wordt bereid door de gerst te wassen, te roosteren, te pletten en tenslotte te malen. Om het vochtig te maken, wordt het vermengd met thee en jakboter. Dan met de handen tot een bal gekneed en gegeten uit houten kommen die de Tibetanen altijd bij zich dragen. Andere gerechten zijn thukpa, vettige noedelsoep met groenten en/of vlees en momo's, meelballetjes die gevuld zijn met groenten en gehakt.

Tibetanen drinken graag Chinese thee die ze koken met soda, zout en jakboter. De nomaden voegen er soms wat jakmelk aan toe. De thee ziet eruit als koffie verkeerd en spoedig vormt zich bovenop de thee een laag boter die je eraf moet blazen voordat je hem gaat drinken. Naast thee drinken de Tibetanen ook vaak chang (gerstebier) dat licht van kleur is en een wat zurige smaak heeft. Daarnaast is er ook frisdrank, mineraalwater en Chinees bier verkrijgbaar. In vrijwel alle hotels in Tibet staan thermosflessen met heet water paraat, om zelf een kopje thee, koffie of noedelsoep te kunnen maken.

Sommige Tibetaanse restaurants in Lhasa komen speciaal voor toeristen met jakburgers op de proppen. Een idee dat ongetwijfeld is ingegeven door de internationale voedselketens, die overigens in Tibet schitteren door afwezigheid. Verder zijn er de laatste jaren veel meer verse groenten dan voorheen verkrijgbaar. Aangezien de Han-Chinezen dol zijn op eten zijn er in Tibet steeds meer restaurants uit heel China te vinden. Daar kun je doorgaans kiezen uit een gevarieerde menulijst. De meeste restaurants zijn geschoeid op Sichuaanse leest, die bekend staat om zijn bijzondere kruiden. Deze restaurants zijn vaak al mijlenver zichtbaar door de flikkerende feestverlichting.

Hoewel in het dagelijkse leven de westerse tijdrekening is ingevoerd, worden plaatselijke festiviteiten nog steeds vastgesteld aan de hand van de Tibetaanse kalender. De stand van de maan is bepalend, waardoor de data ieder jaar veranderen. De feestdagen, die per plaats verschillend kunnen zijn, hebben meestal een religieuze oorsprong. Bijna alle Tibetaanse feesten stonden als gevolg van de Chinese onderdrukking lang op een laag pitje, maar beginnen nu langzamerhand te herleven.

Het belangrijkste feest is Losar, het Tibetaanse nieuwjaarsfeest, dat meestal in februari valt. Het gaat onder andere gepaard met oorverdovend vuurwerk. Ook worden honden opgehitst om te blaffen. Het lawaai dat ontstaat is bedoeld om duivels en boze geesten te verdrijven.

Het Mönlam oftewel het Grote Gebedsfestival valt in de eerste weken van het nieuwe jaar. Monniken uit de kloosters rondom Lhasa verzamelen zich dan massaal bij de Jokhang. Daarnaast worden religieuze examens afgenomen.

Tijdens het Boterfestival, dat plaatsvindt op de vijftiende dag van het nieuwe jaar, bezoeken mensen in groten getale de kloosters. Daar worden oude boterbeelden vervangen door nieuwe. Bovendien worden beeldhouwwerken van boter door de straten gedragen.

De geboorte, verlichting en dood van Sakyamuni wordt gevierd tijdens de vierde maand, terwijl ruim vijf maanden later uitvoerig stilgestaan wordt bij het neerdalen van deze historische boeddha op aarde. In de tiende maand is de viering van Tsongkhapa's verlichting een belangrijke feestelijke gebeurtenis. De geboortedag van de Dalai Lama wordt op 6 juli gevierd. Tijdens deze feestdag strooien Tibetanen elkaar onder met tsampa.

Sommige grote kloosters hebben een eigen festival, zoals Tashilhunpo (tweede week van de vijfde maand) en Drepung (dertigste dag van de zesde maand). Met name het ophangen van de grote thangka, een beschilderd religieus doek, is daarbij een opmerkelijke happening.

Het Yoghurt- of Shotongfestival, waarbij opera's en gemaskerde dansen ten uitvoer worden gebracht, vangt begin augustus in Drepung aan en verplaatst zich naar het Norbulinka. De dansen symboliseren vaak de overwinning van het goede op het kwade. Tevens trekt vrijwel iedereen in Lhasa dan naar de parken voor een grote picknick van een aantal dagen. Tijdens het Lingkorfestival, halverwege de vijfde maand, wordt ook veel gepicknickt. Andere voorname Tibetaanse feesten zijn verder het Badfestival (eind van de zevende maand) en het Wangkor- of Oogstfeest (gedurende de achtste maand).

In tempels en langs heilige gedenktekens loop je altijd links om (dus met het heiligdom aan je rechterhand) uit respect voor de goden. Bij het bezoek aan een tempel of klooster, trek je je schoenen voor de deur uit, stap je niet op de drempel en ga je nooit met je voeten naar de Boeddha gericht zitten. In veel kloosters wordt ’s ochtends vroeg een tempeldienst gehouden, die je soms mag bijwonen. Een fascinerende en indrukwekkende bijeenkomst van monniken van jong tot oud die in schemerdonker bij het licht van boterlampjes hun gebeden prevelen. De gebeden worden met diepe stem gereciteerd en gezongen en er wordt boterthee met tsampa genuttigd. In sommige kloosters mag je fotograferen, maar zonder gebruik van flitser. Vaak moet je voor het maken van foto's of voor video-opnamen betalen. Naast de gewone entree, koop je daarvoor een extra kaartje.

Officieel moeten de Tibetanen drie maal weigeren alvorens ze 'ja' mogen zeggen, dus ook wanneer je ze iets aanbiedt, hou dan even vol om zeker te weten of ze bedanken.

In het dagelijkse leven wordt zomerse kleding, die de nodige lichaamsdelen onbedekt laat, door de Tibetanen als onzedelijk ervaren. Dergelijke kleding is trouwens ook niet aan te raden vanwege de temperaturen. Bij het bezoeken van boeddhistische tempels of kloosters is het dragen van shorts (ook mannen niet) of minirok niet gepast.

Tibet heeft door zijn zeer hoge ligging een droog bergklimaat. Alleen in de zomermaanden valt er wat regen. Sommige gebieden worden - mede door de hoge ligging - van tijd tot tijd geteisterd door harde weersomstandigheden. In de Chang Tang, het noordwesten, waar onder invloed van sterke winden enorme temperatuurschommelingen plaats kunnen vinden, is het in feite doorgaans winter. In het noordoosten gaat de lente over in de herfst en valt er 's winters veel sneeuw; in de dalen is de temperatuur een stuk minder guur. Het centrale deel van Tibet is vrij gematigd. Het zuidoosten, dat gekenmerkt wordt door weelderige, soms subtropische begroeiing, is weer een stuk warmer. De temperaturen in Lhasa, dat op 3600 meter ligt, zijn over het algemeen niet onaangenaam. In de zomer kan het er overdag lekker warm worden. Als de zon schijnt, kan de temperatuur overdag oplopen tot 30° C , maar kan het in de schaduw toch nog koud zijn. 's Avonds en in de vroege ochtend kan de temperatuur tot rond het nulpunt dalen. In het voor- en najaar kan er dan ook nachtvorst voorkomen.In de periode juli tot september kunnen verschillende gebieden onbegaanbaar zijn als gevolg van overvloedige regenval en landverschuivingen. De ijskoude Tibetaanse winter, die min of meer parallel loopt met onze winter, is niet bepaald uitnodigend voor toeristische activiteiten. Alleen de valleien rond Lhasa, Tsetang en Shigatse vormen dan een uitzondering.

De beste periode om Tibet te bezoeken is van begin mei tot oktober.

Klimaattabel:
De vier cijfers die telkens worden genoemd zijn van links naar rechts: de gemiddelde temperatuur in graden Celsius, aantal zonuren per dag, aantal dagen per maand met minimaal 1 mm-neerslag per dag en- de gemiddelde temperatuur van het zeewater (indien van toepassing).

LHASA

Tibet wordt ook wel 'het Dak van de Wereld' genoemd omdat het overgrote deel van het land op een gemiddelde hoogte van 4000 ligt. Chang Tang, het noordelijke plateau met uitgestrekte graslanden en hoogvlaktes tot 5000 meter, omvat bijna de helft van Tibet. Het Kulun- en Tanggulagebergte in het noorden, de Karakoram in het westen en in het zuiden de Himalaya met de hoogste toppen ter wereld, vormen de natuurlijke grens van Tibet met de omringende landen en de Chinese provincies. Een aantal belangrijke Aziatische rivieren vinden hier hun oorsprong zoals de Indus, de Yangzi en de Mekong. Tibet heeft ook een aantal grote meren. Een typisch Tibetaans dier is de jak. Dit langharige rund kan extreem lage temperaturen weerstaan en levert de bevolking melk, boter, kaas, vlees, leer en wol.

Het Tibetaans boeddhisme, ook wel het lamaïsme genoemd, is de belangrijkste godsdienst in Tibet en is nauw verweven met het dagelijkse leven en de cultuur. Overal in het landschap en in de dorpen zie je gedenktekens zoals gebedsvlaggen, manistenen en chortens. Ook zie je veel mensen die met een gebedsmolen in hun hand gebeden prevelen. Het lamaïsme is een mengeling van bön en boeddhisme. Bön is de traditionele religie van het voorboeddhistische Tibet. Het is een vorm van sjamanisme waarin de sjamaan, door middel van trance en ritueel verstoringen in het evenwicht tussen hemel en aarde herstelt en zo ziekte, plagen en dergelijke wegneemt. Bön kent vooral ook een groot aantal woeste demonen die met ingewikkelde offers te vriend gehouden moeten worden. Voor deze offers waren vooral dieren, maar soms ook mensen nodig. Het beroemde Bardo Thodol of Tibetaans dodenboek is voor een groot deel gebaseerd op de bönrituelen om in contact te treden met het leven na de dood. Het boeddhisme deed in Tibet zijn intrede in de 8ste eeuw met de komst van de monnik Padma Sambhava, maar kreeg slechts voet aan de grond door veel elementen van bön over te nemen. Met name de demonen, die zich tussen hemel en aarde bevonden, kregen een plaats in een lager pantheon dat voor hen werd gecreëerd. Ze zijn opgenomen als de wachters van de spirituele wereld. Deze dharmapalas zijn geschilderd bij de ingang van gompa's (kloosters) en vaak het onderwerp van thankha's (religieuze schilderingen). Andere voorstellingen op thankha's, met name de mandala en de bhavachakra zijn terug te voeren op sjamanistische patronen, die gebruikt werden om in contact te komen met hogere sferen. De dyani boeddha's, vijf mediterende boeddha's, met aspecten van de totale Boeddha zijn ontwikkeld in het lamaïsme, evenals gebedsvlaggen en gebedsmolens.
Na een periode van verval stichtte de Tibetaanse hervormer Tsjongkhapa rond 1400 de sekte Gelugspa. Dit is nu de belangrijkste stroming binnen het lamaïsme. De aanhangers van deze sekte worden vanwege hun kleding ook wel geelmutsen genoemd. Het lamaïsme kent een hiërarchie met aan de top de Dalai Lama en de Pachen Lama. Deze laatste heeft alleen religieus gezag. Na deze leiders volgen de Ashutuktu (bisschoppen) en lama’s (leraren). In tegenstelling tot de sekte van de roodmutsen beschouwen de geelmutsen hun hoogste priester, de Dalai Lama, als een reïncarnatie van de als god vereerde Avalokitesjvara. Na het overlijden van de Dalai Lama wordt als opvolger een kind gezocht dat over een aantal bijzondere eigenschappen moet beschikken. Bij deze speurtocht spelen mystiek, astronomie en magie een rol van betekenis.

In Tibet vormen Tibetaans en Chinees de voornaamste talen. Vooral in de steden wordt vooral Chinees gesproken. Het Tibetaans en Chinees kennen weinig overeenkomsten. De zinsstructuur van beide talen is compleet anders, evenals het schrift, dat we overal zullen tegenkomen. Vooral op het platteland wordt het zeer gewaardeerd als je een paar woordjes Tibetaans leert, al zal dit wel enige oefening kosten. Met name jonge Tibetanen spreken Engels en willen dit graag in praktijk brengen door contact te leggen met buitenlanders. Ook monniken maken graag een praatje om hun Engels te oefenen. Een veel gehoorde groet van buitenlandse toeristen is 'tashi delek', wat letterlijk 'goede toekomst' betekent. Tibetanen gebruiken deze groet zelf eigenlijk alleen tijdens nieuwjaar.

Ambassades van de Volksrepubliek China in Nederland
Willem Lodewijkstraat 10, 2517 JT Den Haag
T +31 (0)70 306 50 61
I chinaemb_nl@mfa.gov.cn
E www.chinaembassy.nl

Ambassades van de Volksrepubliek China in België
Tervurenlaan 443, 1150 Brussel
T +32 (0)2 663 3010
F +32 (0)2 762 9966
I www.chinaembassy-org.be

Nederlandse ambassade in China
Liangmaha Nanlu 4, 100600 Beijing
T + 86 10 8532 0200
F + 86 10 8532 0300
I www.hollandinchina.org

Belgische ambassade in China
6, San Litun Lu, 100600 Beijing
T + 86 10 6532 1736
F + 86 10 6532 5097
I www.diplomatie.be/beijingnl

We adviseren je dringend om de bagage mee te nemen in een rugzak (met binnenframe) en het totale gewicht te beperken tot tien kilo per persoon. Een compacte weekendtas van hetzelfde gewicht is ook mogelijk. Denkend aan de steile trappen van Chinese stations, de beperkte bagageruimte in de treinen en bussen, de vele ongeplaveide straten en het ontbreken van een lift in de eenvoudigere hotels, raden we een koffer sterk af voor al onze reizen. Wat betreft je kleding raden we je aan om praktische kleding mee te nemen die zich makkelijk laat combineren (laag over laag). We vragen je om in je kledingkeuze respect te tonen voor de lokale cultuur. Zo zijn korte broeken of rokken en hemdjes absoluut taboe in islamitische landen en wordt deze kleding ook in boeddhistische tempels niet op prijs gesteld. In China is alle westerse kleding wel ingeburgerd. In de meeste hotel is laundry service aanwezig. In China kan het in het voor- en najaar 's avonds fris zijn. Denk bij het samenstellen van je bagage aan bijvoorbeeld: handdoek (voor de meer eenvoudige guesthouses en de familieverblijven buiten de grote steden ), wandelschoenen, zaklamp, waterfles, naaigerei, wasmiddel, universeel geldige verloopstekker, reisgids, voldoende fotomateriaal, lakenzak (vooral voor Tibet en onze specialistische avontuurlijke Chinareizen), toiletartikelen, badslippers, zwemkleding, wekker, schrijfgerei, schaartje, beker voor tijdens de treinreizen en zakmes, slaapzak (in Tibet kan het bij gebrek aan zon gedurende het hele jaar erg koud zijn. Vooral 's nachts kan de temperatuur dalen tot onder het vriespunt).
NB: Chinese regering wil nog wel eens reisgidsen van Tibet innemen wanneer je China wilt verlaten, het is dus verstandig hier op te letten met pakken, of alleen kopietjes mee te nemen.

De netspanning in Tibet is 220 volt, maar voor de aansluiting heb je vaak een verloopstekker nodig. Stroomstoringen doen zich niet vaak voor in de grotere plaatsen, in de kleine plaatsen wel. Vaak is er geen electiciteit buiten het hotel. Een zaklamp is handig om mee te nemen. Kijk voor meer informatie over voltage en gebruikte stekkers op de website van www.kropla.com

In de toerismesector zijn fooien inmiddels wijdverbreid geaccepteerd. Hoewel men er vaak niet om zal vragen, rekenen gidsen, chauffeurs en hotelpersoneel op een fooi. De meeste Tibetaanse en Chinese gidsen hebben een laag basissalaris en moeten het vooral hebben van fooien en eventuele commissies. In restaurants wordt geen fooi verwacht. Ook taxichauffeurs hoef je geen fooien te geven. Maar het is wel gebruikelijk om het bedrag naar boven af te ronden als de taximeter per 0,1 mao gaat. Dan wordt 12,80 bijvoorbeeld afgerond naar 13 yuan. Als de meter per 0,5 mao gaat wordt het niet afgerond. Overigens rekenen taxichauffeurs soms een yuan extra. Dat is vanwege brandstoftoeslag. Deze chauffeurs hebben een sticker op het dashboard geplakt waarop dat aangegeven staat.

Tibetanen vinden het een goede zaak om geld te geven aan pelgrims omdat het hen als boeddhisten helpt op hun pad naar de verlichting. Voor de meeste pelgrims is een voettocht naar Lhasa of Kailash een levensvervulling. Onderweg en ook op hun bestemming bedelen ze om genoeg geld bij elkaar te krijgen voor hun lange pelgrimstocht.

Militaire objecten en luchthavens mogen niet worden gefotografeerd. Ook bewakers kun je beter niet fotograferen.

Video- en 8mm camera's zijn in Tibet toegestaan. Voor een 16mm camera is een aparte vergunning vereist. Het is verboden om foto- of filmopnamen te maken van militaire en strategische objecten, zoals legerdepots, bruggen, vliegvelden en gevangenissen. Het zonder toestemming fotograferen of filmen van militairen kan tot problemen leiden. Het vastleggen van demonstraties of politiek getinte gebeurtenissen kan behalve confiscatie van films ook aanhouding tot gevolg hebben. Om in kloosters te mogen fotograferen wordt soms een (fikse) bijdrage verplicht gesteld, een regel die is opgelegd door de Chinezen. Verder is het verboden opnamen te maken van bepaalde rituelen. Een voorbeeld zijn de zogenaamde ‘hemelse’ begrafenissen. Daarbij wordt het lichaam van een dode eerst op een hoge rots in stukken gesneden, waarna het vlees door de gieren verslonden wordt. De overgebleven beenderen komt de familie later ophalen om die vervolgens door een lama te laten verwerken tot een poeder.

Het fotograferen op grote hoogten kan door de ongewone lichtomstandigheden problemen opleveren. Het gebruik van een neutraal grijsfilter geeft aan het harde licht een tegenwicht. Midden op de dag zijn goede resultaten meestal moeilijk te bereiken. Stof en kou kunnen eveneens problemen veroorzaken. Foto-, diafilms en batterijen zijn in Lhasa doorgaans wel verkrijgbaar, maar je kunt beter voldoende van huis meenemen.

Eén- of tweedaagse fotocursus
Fotografie neemt een belangrijke plaats in voor veel reizigers. Het is fantastisch magische momenten, contacten met mensen, prachtige monumenten en bizarre situaties vast te leggen. En ze vervolgens bij thuiskomst als een blijvende herinnering in te plakken, aan de muur te hangen of te verspreiden via het internet. Koning Aap organiseert enkele keren per jaar een tweedaagse fotocursus waarin zowel een inleidende technische- als een beeldende kant zit. Voor meer informatie klik hier.

Het Chinese (en ook Tibetaanse) geld heet Renminbi (RMB) wat ‘geld van het volk’ betekent. De munteenheid is de yuan (in de volksmond kuai genoemd), verkrijgbaar in briefjes van 1, 5, 10, 50 en 100 yuan. Een yuan is onderverdeeld in 10 mao ook wel jao genoemd. Er gaan ongeveer 9 yuan in een euro (stand september 2011); kijk voor de actuele koers op www.mijnwisselkoers.nl

In de grote steden en toeristenplaatsen kun je pinnen met een bankpas met Maestro- of Cirrus logo. Zorg wel dat je ook altijd voldoende cash geld bij de hand hebt, zeker als je naar afgelegen gebieden reist. In de grote steden kun je bij de Bank of China, bij wisselkantoren of bij grotere hotels euro’s of Amerikaanse dollars wisselen. Met een creditcard kun je bij de Bank of China geld opnemen, je betaalt dan wel een provisie van ongeveer vier procent.

Je kunt beter niet wisselen met particulieren. Accepteer geen gescheurde of kapotte biljetten en kijk ook uit voor valse biljetten van 50 en 100 yuan. Kijk vooral uit in het donker, bijvoorbeeld ’s avonds laat in de taxi of in een discotheek. Betaal dan zoveel mogelijk met gepast geld, zodat je geen ‘grote biljetten’ terugkrijgt.

! Belangrijke info voor Belgen !
Om veiligheidsredenen heeft de Belgische overheid op 17 januari beslist om het gebruik van de bankkaarten met Cirrus / Maestrologo buiten Europa niet langer mogelijk te maken.
Afgezien van een paar uitzonderingen ( te vinden op de website www.febelfin.be) kan je dus op onze reizen je gewone bankkaart / debetkaart niet meer gebruiken en dient er cash geld meegenomen te worden, of een Visa/Mastercard ( kredietkaart).

Sommige banken bieden de mogelijkheid om deze maatregel op te heffen gedurende een maximum periode van 3 maanden ( tijdens dewelke je dus wel buiten Europa met je bankkaart kan betalen) : dit dient voor vertrek bij uw bank aangevraagd te worden.

 

Hoewel inentingen voor Tibet niet verplicht zijn, worden vaccinaties beslist aangeraden. Voor de actuele stand van zaken verwijzen we naar www.lcr.nl, de website van het Landelijk Coördinatiecentrum Reizigersadvisering (LCR) dat de richtlijnen uitgeeft voor vaccinaties en preventie van malaria. Reizigers uit België vinden vergelijkbare informatie op www.itg.be, de website van het Instituut voor Tropische Geneeskunde in Antwerpen.
 

Vaccineren bij je thuis!
Bij veel reizen die we aanbieden zijn inentingen tegen de belangrijkste ziekten noodzakelijk. Niet het meest leuke deel van je reisvoorbereiding maar wel onvermijdelijk. Koning Aap heeft in samenwerking met Thuisvaccinatie.nl een oplossing gevonden voor deze vaak tijdrovende klus. In plaats van dat jij naar de GGD of huisarts moet gaan, komt een huisarts bij je thuis op het moment dat het jou schikt om de benodigde inentingen te zetten.

Thuisvaccinatie.nl is een landelijk werkend vaccinatiecentrum (enkel in Nederland). Als je minstens 4 weken voor vertrek contact met hen opneemt, garanderen we dat je gebruik kunt maken van deze unieke service. Een handig alternatief voor de GGD!
Neem een kleine reisapotheek mee met daarin o.a. jodium, pleisters, sterilon en middelen tegen koorts, diarree, verstopping, insectenbeten, zonnebrand en eventueel een middel tegen reisziekte. Denk ook aan een tekentang, thermometer (onbreekbaar), ORS (Oral Rehydration Salts, tegen uitdroging) en vitaminetabletten. Voor de hygiëne op reis o.a. een flesje desinfecteergel (daarmee kun je zonder water en zeep je handen wassen) en ontsmettingsdoekjes.  

Zorg dat je tijdens de reis het vaccinatieboekje en bloedgroepgegevens bij je hebt. Handig om mee te nemen is het Europees Medisch Paspoort, een document waarmee je in urgente situaties veel problemen kan voorkomen. Het paspoort is opgesteld in elf talen, waardoor de hulpverlener (in het buitenland) eenvoudig de gegevens van de patiënt, zijn of haar ziekten, aandoeningen en medicijngebruik kan opzoeken. Ook is vermeld wie de behandelende arts is en wie er in dringende gevallen gewaarschuwd kan worden. Het medisch paspoort is onder andere verkrijgbaar bij huisarts en apotheek.

Bij aankomst is het zaak de tijd te nemen om te acclimatiseren. Probeer na aankomst het lokale levensritme over te nemen. Uiteraard voorzover het reisschema dat toelaat. Sta vroeg op, neem tussen de middag een paar uur rust en ga bijtijds naar bed. De straling van de zon in de (sub)tropen is bijzonder sterk. Wees dus voorzichtig met zonnen en zet bij uitstapjes in de volle zon iets op je hoofd. Omdat je in de droge hitte ongemerkt veel vocht verliest, moet je steeds veel blijven drinken en wat extra zout op je eten strooien. Warme dranken zijn over het algemeen beter dan ijskoude. Je maag en darmen worden dan minder belast. Het water uit de kraan kun je beter niet drinken. Flessen gezuiverd drinkwater zijn bijna overal te koop. Mocht je diarree krijgen, let er dan vooral op dat je het extra vochtverlies compenseert: veel (slappe) thee, mineraalwater of eventueel lauwe cola zonder prik. Het zouttekort kun je opheffen met ORS (Oral Rehydration Salts) of bouillon. Het heeft geen zin bij buikloop te vasten. Door niet te eten geef je je maag en darmen wel rust, maar verzwakt je lichaam nog meer. Verdere informatie over gezondheid onderweg vind je o.a. op www.gezondopreis.nl. 

Hoogteziekte
Als je tijdens de reis boven de 2500 meter hoogte komt bestaat de kans op hoogteziekte. Door het zuurstofgebrek wordt de ademhaling versneld en adem je meer vocht uit dan normaal. Vandaar dat je veel moet drinken: boven 2500 meter in elk geval drie tot vier liter per dag! Indien je urine donker van kleur is, drink je te weinig. Hoogteziekte treedt meestal binnen 24-72 uur op na het bereiken van een nieuwe hoogte. Hoofdpijn is het belangrijkste symptoom. Daarnaast kunnen vermoeidheid, misselijkheid, lusteloosheid, apathie, duizeligheid en hartkloppingen voorkomen. Deze klachten mag je nooit bagatelliseren, het kan gaan om longoedeem of hersenoedeem. Deze ernstige vormen, gekenmerkt door o.a. kortademigheid, droge hoest en/of verwardheid, kunnen onbehandeld fataal zijn. Iedereen kan deze ziekte krijgen, óók wie over een goede conditie beschikt.
Als stelregel geldt dat je hoogteziekte kunt voorkomen door het lichaam de gelegenheid te geven te acclimatiseren door boven de 2500 meter iedere dag slechts 300 meter hoger te overnachten. Overdag mag je weliswaar hoger klimmen, maar de hoogte waarop je overnacht is van essentieel belang. Het is belangrijk om bij ernstige klachten naar een lager gelegen plaats af te dalen Op plaatsen waar je met het vliegtuig aankomt op een hoogte van meer dan 3000 meter kan de aanpassing aan de hoogte een probleem vormen. Je zult dan rekening moeten houden met extra klachten. Het is belangrijk dat je na aankomst tenminste een extra dag volledige rust neemt en vooral niet verder gaat stijgen. In sommige gevallen (overleg met je arts!) is het anti-hoogteziekte medicijn Diamox aan te bevelen. 

Lees voor meer informatie over hoogteziekte het boekje ‘Hoe blijf ik gezond in de hoogte’ (uitgave KIT) of kijk op de website www.hoogteziekte.info

Het is streng verboden om de Tibetaanse vlag, afbeeldingen en teksten van de Dalai Lama, alsmede andere kritische literatuur in te voeren. Als je dergelijke materialen aan Tibetanen geeft, kunnen zij daardoor flink in de problemen raken. In- en uitvoer van Chinese valuta is eveneens verboden.Verder mag je bepaalde mineralen en edelstenen niet meenemen. Uitvoer van antiek kan inbeslagname tot gevolg hebben. Verscherpte controle aan de grens en op het vliegveld staat vaak in nauw verband met politieke strubbelingen.

In heel China en Tibet hanteert men één tijdzone, namelijk die van Beijing. In de winter is het zeven uur later dan in de Benelux. In de zomer is dat zes uur later.

Tibet is een van de veiligste plekken ter wereld. Vrouwen kunnen er zonder problemen alleen rondreizen. Onder invloed van de snelle maatschappelijke veranderingen is de kleine criminaliteit echter toegenomen. Vooral op drukke plaatsen zoals bij attracties, op markten, bus- en treinstations moet je oppassen voor zakkenrollers. Geld en belangrijke papieren kun je beter op je lichaam dragen, bijvoorbeeld in zakjes aan de binnenkant van je kleding of in een geldbuidel. Verdeel geld en documenten over verschillende plaatsen en meer personen. Stop een klein geldbedrag in je portemonnee zodat je niet al je geld kwijt bent als je zakken gerold worden. Laat geen geld of kostbare zaken los slingeren in de kamer. Draag foto- en filmapparatuur in een tas of rugzak, en loop niet te koop met sieraden. Maak kopieën van belangrijke reisdocumenten zoals het paspoort, visa, vliegtickets en verzekeringspapieren. Je kunt deze gegevens ook scannen en naar je eigen mailadres sturen zodat je er in elk willekeurig internetcafé over kunt beschikken.

Kijk voor reisadviezen en actuele informatie over de veiligheid in Tibet op www.minbuza.nl, de website van het ministerie van Buitenlandse Zaken, onder ‘reizen en landen’. Ook op de website van het Belgische ministerie van Buitenlandse Zaken http://diplomatie.belgium.be, vind je nuttige reisadviezen.
 

Banken en kantoren zijn geopend van maandag t/m zaterdag, van 8.00/9.00 uur tot ca 11.30 uur en van 13.30/14.00 uur tot 17.00/18.00 uur. Tussen de middag gebruikt men de lunch en doet men een dutje (wushui). Winkels in hotels en wisselbalies zijn ook op zondag geopend. Bijna alle winkels in de grote steden zijn ook ‘s avonds open. Loketten van trein- en busstations zijn al vanaf 5.00 uur ‘s morgens, als het eerste vervoer vertrekt, geopend en gaan pas ‘s avonds laat dicht als het laatste vervoer vertrokken is. Tijdens de twee nationale vakantieweken (week na 1 mei en week na 1 oktober) hebben veel banken en kantoren beperkte openingstijden of zijn ze gesloten. Kloosters zijn in de ochtend meestal open, terwijl een aantal 's middags gesloten is.

China heeft een oppervlakte van 9.956.960 km² (240 maal Nederland, 326 maal België) en telt ongeveer 1,3 miljard inwoners. Het werkelijke aantal ligt waarschijnlijk hoger omdat niet alle geboorten sinds de invoering van het éénkindbeleid worden aangegeven. Dit beleid is in 1979 ingevoerd om de enorme bevolkingsgroei een halt toe te roepen. Concreet houdt deze politiek in dat de Han, die ongeveer 93 procent van de totale Chinese bevolking vormen, verplicht zijn zich te houden aan het principe van één kind per paar. De minderheidsgroeperingen hoeven zich daar niet aan te houden. De regering voert dit beleid uit via een systeem van beloningen en boetes. Een hoger betaald zwangerschapsverlof, betere gezondheidszorg, meer woonruimte of gratis onderwijs. Deze beloningen blijven achterwegen wanneer de limiet van één kind wordt overschreden. Men moet dan juist belasting betalen. Een uitzondering op de regel is het krijgen van een tweeling. Onder de geschoolde middenklasse in de grote steden heeft dit beleid veel succes gehad maar op het platteland was dit beleid minder effectief. Tegenwoordig wordt het éénkindbeleid minder strikt toegepast. In vele gebieden van China mogen families wiens eerste kind een meisje is, een tweede kind. Het gevolg van het éénkindbeleid is dat er vooral in de grote steden een generatie van kinderen ontstaat die verschrikkelijk verwend wordt door hun ouders. Ook hebben deze kinderen omdat ze geen broertje of zusje hebben, niet geleerd wat het is om te delen of compromissen te sluiten. Op het platteland hebben veel gezinnen zich niet gehouden aan dit éénkindbeleid waardoor het gezinsleven minder gericht is op ‘het kind’ maar op het samen met het hele gezin werken en overleven.
Eenderde van de totale bevolking woont in de stedelijke gebieden in het oosten. En hoewel deze gebieden erg dichtbevolkt zijn, zijn ze wel veel welvarender dan de meer afgelegen gebieden. Er zijn goede scholen, ziekenhuizen en er is een grote verscheidenheid aan producten te krijgen. De recente economische hervormingen hebben niet alleen geleid tot grote ongelijkheid tussen diverse regio’s maar ook tot toenemende economische verschillen binnen de bevolking.
De stedelijke bevolking zal blijven toenemen voornamelijk doordat veel boeren het verpauperde platteland verlaten om werk te zoeken in de steden. Om de druk van de steeds maar groeiende steden te verlichten is de regering bezig met het bouwen van gloednieuwe steden en het verspreiden van de bevolking over dunbevolkte gebieden in het land (Tibet en Xinjiang in het uiterste westen). De meeste Han willen niet verhuizen omdat ze die gebieden als barbaars en achterlijk beschouwen. En de lokale bevolking ziet hen ook niet graag komen.

Naast de ongeveer 1,2 miljard Han-Chinezen, die voor het merendeel in de oostelijke provincies aan de oevers van de Gele Rivier en de Yangtze leven, bestaat de rest van de bevolking van China (ruim 110 miljoen) uit 55 officieel erkende nationale minderheidsgroeperingen die voornamelijk in de noordwestelijke en zuidwestelijke provincies wonen. Samen bewonen ze zo’n 60 procent van het Chinese grondgebied. De grootste bevolkingsgroep is de Zhuang met zestien miljoen mensen, de kleinste de Lhoba met nog net geen 3000 mensen. Allemaal hebben ze hun eigen gewoonten, taal, kleding en religie. Sommige mensen zijn niet van de Han te onderscheiden, anderen vallen meteen op door hun klederdracht of hun gelaatstrekken. In het noordwesten, in het grensgebied met Pakistan, Kirgizië en Afghanistan, wonen Tadzjieken en Kirgiezen. Groene ogen en rood haar zijn hier niet zeldzaam. De islamitische Oejgoeren wonen in dezelfde regio. Het Tibetaanse Plateau is van oudsher het woongebied van de Tibetanen die dankzij de geïsoleerde ligging een heel eigen levenswijze en religie konden ontwikkelen. In het zuidwesten, in de provincie Guizhou, leven de Miao (rondom Kaili) en de Buyi (rondom Guiyang). In Yunnan leven de Bai (rondom Dali), de Dai, de Hani, de Jinua (alle drie in Xishuangbanna), de Naxi (rondom Lijiang) en de Yi. De Yao leven rondom Longsheng en de Dong rondom Sanjiang.
De rechten van de minderheidsgroeperingen zijn in de grondwet vastgelegd, maar de economische en sociale positie is niet altijd gelijk aan die van de Han. Aan de andere kant mogen de minderheden wel twee kinderen krijgen, de Han niet. De minderheden wonen vaak in nogal afgelegen (grens)gebieden, die beduidend armer zijn dan de ontwikkelde kuststrook waar de Han leven. De overheid pompt veel geld in deze gebieden door bijvoorbeeld het aanleggen van wegen en het toerisme te stimuleren. De minderheden klagen dat de meeste banen en de toeristendollars naar de Han gaan en dat ze geen gelijke kansen hebben omdat toelatingsexamens voor universiteiten in het Chinees zijn. Elk jaar komen er steeds meer Han in de minderheidsgebieden wonen, al dan niet gestuurd door de overheid. Door deze chinaficering en door de komst van toeristen verarmt de cultuur vinden sommigen. Anderen zijn blij met de toegenomen welvaart, vooruitgang en minder isolement.

De postbezorging in China is betrouwbaar. Postzegels zijn bij de meeste hotelrecepties verkrijgbaar. Luchtpost van China naar de Benelux doet er ongeveer een week over.
Het telefoonverkeer is de laatste jaren enorm verbeterd. IDD (International Direct Dialing) is vaak mogelijk, ook in kleine plaatsen. Internationaal bellen is vanuit het hotel een stuk duurder dan vanuit een telefoonbar. Met een IP (Internet Phone) telefoonkaart kun je via een lokaal nummer en de code die op de kaart staat internationaal telefoneren. Betaal voor deze kaarten nooit de prijs die op de kaart staat. Zo zijn kaarten van 100 yuan vaak 30 tot 50 yuan. Winkels met mobiele telefoons hebben vaak deze telefoonkaarten. Collect call bellen is mogelijk vanuit een aantal steden. Mobiel bellen is in grote delen van China mogelijk maar wel duur (informeer voor vertrek bij uw provider naar de mogelijkheid). SMS-en is stukken goedkoper maar gaat soms erg traag.
Er zijn ontelbaar veel internetbars in China, zelfs in kleinere dorpen. Het is er vaak rokerig en niet altijd even schoon, maar het is goedkoop, hooguit een paar yuan per uur. De internetcafés zijn meestal tot diep in de nacht geopend. De grotere zakenhotels hebben ook internet, maar vragen hogere prijzen.

De Chinese keuken is enorm gevarieerd en kent vele soms buitenissige lekkernijen. Kenmerkend is dat alles wat eetbaar is, ook gegeten wordt. Grofweg kun je China in vier culinaire regio’s verdelen: de pittige westelijke keuken van de provincies Sichuan en Hunnan, de zuidelijke subtropische keuken van Guangxi, Xishuangbanna en Yunnan, de noordelijke keukens van Beijing en Mongolië en de subtiel gekruide keuken van Shanghai en Shandong.
Kenmerkend voor de zuidelijke of Kantonese keuken is dat vlees en gevogelte met fruit wordt gezoet en de veelheid aan sauzen die bij het bereiden wordt gebruikt. Verder mengen de Kantonezen vlees met vis en zijn ze berucht om hun gestoomde visgerechten en geroosterd varkensvlees. Dimsum zijn honderden kleine snacks zoals vleesballetjes, loempia’s en gevulde broodjes. Dimsum betekent letterlijk ‘het hart raken’ en wordt vooral als lunch gegeten.
De Sichuan keuken staat bekend om haar gulle gebruik van groene en rode chili’s, gember en peper. Bekende gerechten zijn mapo doufo (gebakken tahoe bereid in een heet gekruide vleessaus) of hotpot (een fondue met een bouillon die knalrood is van de pepers). De ingrediënten die je in de bouillon stopt kies je zelf uit en kunnen variëren van vlees, vis tot groente en tahoe.
In het noorden is de keuken grotendeels gebaseerd op tarwe. Jiaozi ( kleine noedelzakjes gevuld met vlees of groente) en gebakken of gestoomde broodjes vormen het basisvoedsel. Verder veel kip, rund-, schapen- en lamsvlees met ui, prei, kool en komkommer. De Mongoolse hotpot en Peking Eend zijn de meest bekende gerechten uit deze streek. Een echt eenddiner betekent dat alle onderdelen van de eend geserveerd worden. De voorgerechten zijn schalen met eendenpootjes, eendentongetjes, eendenhartjes en eendenlevertjes. Alles op een verschillende wijze bereid: gestoomd, gebakken, gefrituurd en geroerbakken. Het hoofdgerecht is de stukjes vel van de eend met flink wat vet en een klein stukje vlees eraan. Deze worden gerold in een dun pannenkoekje samen met lente-uitjes en pruimensaus en vervolgens uit de hand gegeten. Het geheel wordt afgesloten met een soep van het eendenkarkas.
In de keuken van het oosten, waar vooral rijst wordt verbouwd, komen veel vis en schelpdieren op tafel. De gerechten zijn flink gekruid met knoflook en scherpe sesamolie. In Shanghai wordt meer suiker gebruikt dan in enig ander deel in China.
In het uiterste noordwesten, Xinjiang, is de invloed van de moslims duidelijk merkbaar. Je krijgt er kebab (spiesjes rund- of schapenvlees) die geserveerd worden met grote ronde broden. In de ‘gewone’ Chinese keuken is varkensvlees een veel gebruikt ingrediënt. Ook als je specifiek om iets anders vraagt bestaat de kans dat je varkensvlees krijgt. Om dit uit te sluiten kun je in de meeste grote steden terecht in restaurants die door moslims worden gerund en waar je halal kunt eten.
Wil je absoluut zeker zijn dat er geen vlees op tafel komt, dan moet je naar een boeddhistisch restaurant. Meestal vind je die in de buurt van een tempel. Het is een keuken met veel groente, paddenstoelen en tahoe. Vaak worden er ook zogenaamde nep vleesgerechten geserveerd. Met gebruik van tahoe worden gangbare vlees- of visgerechten nagebootst. Op het menu staan toch de gebruikelijke namen zoals kip met pinda’s of zoetzure vis, maar feitelijk zijn deze allemaal voorbereid met tahoe.

De Chinezen zijn echte theeleuten. Ze nemen hun thee in eigen glazen potten met deksel overal mee naar toe; naar hun werk maar ook op reis. Thuis doen ze er een bodempje theebladeren in, waar ze dan de hele dag gekookt water bij schenken. Groene thee wordt het meeste gedronken. Chinezen drinken thee zonder suiker of melk. Gekookt water wordt bijna overal aangeboden; in treinen, op boten en in hotels. Iedereen kan er gebruik van maken. Koffie is onder de Chinezen niet populair, al kun je tegenwoordig wel op veel plaatsen oploskoffie krijgen. Cola en andere limonades zijn overal verkrijgbaar. Alcoholische dranken zijn er van wijn, bier tot sterke drank. Wijn wordt gestookt uit graan of rijst en is nogal zoet. Maotai is in China wat jenever is bij ons. Bier (pijiu) wordt verkocht in grote flessen van ruim 0,6 liter. In China kun je beter geen water uit de kraan drinken, flessen water zijn overal te koop.
Eten doe je in China met eetstokjes; een gewoonte die uit ongeveer 2000 v. Chr. stamt. In die tijd was het in China gebruikelijk om grote stukken vlees in bronzen potten te koken en stoven. In het westen daarentegen werd het vlees meestal geroosterd waardoor het harder werd en een mes nodig was om het vlees te snijden en later een vork om het vlees van het been los te trekken. Het eten met stokjes is in principe niet moeilijk, alle ingrediënten zijn zo bereid dat ze aan tafel niet gesneden hoeven worden. En anders mag je slurpen. Het is een teken dat je geniet van de lekkernijen. Knoeien op tafel, omdat je het eten met stokjes nog niet zo goed beheerst, is niet erg. Gewoon laten liggen, het is niet zo hygiënisch om het alsnog op te pikken. Ook kun je botjes of graatjes op tafel of op de grond gooien. Spelen met stokjes is onbeleefd, evenals de stokjes rechtop in de rijstkom steken. Eetstokjes krijg je in iedere eetgelegenheid, zelfs bij de kleinste straatstalletjes. Wil je zeker zijn dat ze echt schoon zijn, zorg dan dat je zelf altijd een eigen setje bij je hebt.

In de grote steden heb je naast de talrijke restaurants en kleine eetlokalen ook de gelegenheid om op straat te eten. Sinds het begin van de economische hervormingen mogen de Chinezen weer hun eigen zaak hebben. Het resultaat is straten en pleinen vol met eetstalletjes die vooral 's avonds voor gezellige drukte zorgen. Het eten is er over het algemeen betrouwbaar omdat de gerechten, zoals overal in China, onder hoge temperatuur in een wok klaar worden gemaakt. Bestellen doe je door de verschillende ingrediënten aan te wijzen. Of bij andere gasten op het bord kijken en vervolgens aanwijzen wat je lekker lijkt. In de grote steden vind je fastfood restaurants waar je hamburgers en pizza kunt kopen. Ook zijn restaurants met een internationale keuken zoals Italiaans, Indiaas, Japanse en Mexicaans.

Het Chinese ontbijt bestaat meestal uit rijstsoep met gestoomde broodjes, jiaozi of gefrituurde deegflappen. In de grote steden zijn tegenwoordig bakkerijen waar je broodjes en cake kunt kopen. Internationale hotels bieden vaak een westers ontbijtbuffet aan. In de toeristische plaatsen als Yangshuo, Lijiang en Dali vind je met name eethuizen die zich op westerlingen richten. Yoghurt, muesli, pizza en pannenkoeken zijn hier onder buitenlanders zeer populair. In de meeste treinen is er een soort catering aanwezig waar je kunt kiezen uit een bakje rijst plus een groentemix en wat vlees of vis. Tijdens busreizen wordt er meestal gestopt bij Chinese wegrestaurants waar je de keuze hebt uit rijst met vier vaste gerechten.

China kent een aantal nationale feestdagen: Nieuwjaar (1 januari); Internationale Vrouwendag (8 maart); Dag van de Arbeid (1 mei); Dag van de Jeugd (4 mei); Dag van het Kind (1 juni); Dag van de Communistische Partij (1 juli); Dag van de stichting van de PLA (1 augustus); Dag van de Volksrepubliek (1 oktober).

Daarnaast zijn er de traditionele feestdagen die de maankalender volgen en daarom niet altijd op dezelfde datum vallen. De meeste minderheidsgroepen hebben ook ieder hun eigen festivals. De gebruiken verschillen van streek tot streek.

Het Chinese Nieuwjaar of Lentefestival (Chun Jie) is voor de Chinezen de belangrijkste jaarlijkse feestdag waarbij iedereen minstens twee dagen vrij heeft. Ook in vele steden buiten China wordt het Chinese Nieuwjaar gevierd. Het Chinese Nieuwjaar valt op de dertigste dag van de twaalfde maanmaand (23 januari 2012). Voorafgaand aan het feest worden de huizen grondig schoongemaakt, gerepareerd of geschilderd; aan de deur hangt men stroken rood papier met gelukswensen om de kwade geesten te verdrijven. Het eten wordt enkele dagen van te voren klaargemaakt, want het brengt ongeluk om in de eerste dagen van het jaar een mes te gebruiken. Typische gerechten zijn in niangao (zoete rijstpudding) en mantou (gestoomde broodjes). Op oudejaarsavond is de familie bij elkaar en wisselt met cadeautjes uit. Kort voor middernacht wordt er vuurwerk afgestoken. De eerste dag in het nieuwe jaar is voor familiebezoek, de andere twee dagen bezoek je vrienden.

Het Lantaarnfestival (Yuanxiao Jie) is de afsluiting van het Lentefeest en valt op de 15e van de eerste maand (6 februari 2012). Het symboliseert het afscheid van de winter en het verwelkomt het licht en de warmte van de zomer. Oorspronkelijk werden lantaarns ontstoken om de ziel van de voorouders, die het Lentefeest hadden meegevierd, goed te kunnen begeleiden naar het hiernamaals. Tegenwoordig is het vooral een feest voor kinderen die 's avonds met hun lampionnen op straat gaan. Vast onderdeel is de leeuwendans. Begeleid door een drummer, een gongspeler en een bekkenspeler gaat de hongerige leeuw op zoek naar voedsel. Hij vindt een kropje sla, besnuffelt de krop maar vertrouwt het niet. Als hij het uiteindelijk wel vertrouwt, eet hij de krop vol overgave op. Na enkele happen spuugt hij de stukjes sla uit en verspreidt zo de zegen voor het nieuwe jaar. Ook bij andere gelegenheden, zoals de opening van een winkel of restaurant, worden vaak leeuwendansen uitgevoerd.

Het gravenfestival (Qingming) valt op 5 april volgens de zonnekalender. Het is de dag om de doden te herdenken en hun eer te bewijzen.
Vroeger gingen hele families naar het familiegraf. Eerst werd er wierook gebrand en knielde ieder mannelijk familielid voor zijn de voorouders. Het graf werd schoongemaakt en er werden stokken met gele linten neergezet om verdwaalde geesten weg te houden. Alleen op het platteland wordt deze dag nog zo gevierd. In de steden is dit eerder een dag van bezinning en patriottisme geworden.

Het Drakenbootfestival wordt midden in de zomer, op de vijfde dag van de vijfde maankalender, gevierd (23 juni 2012). Op deze dag brengen de Chinezen kleine voedseloffers, (zongzi). Deze driehoekige rijstknoedels gewikkeld in bamboebladeren worden ter ere van Qu Yuan in de rivier gegooid maar ook opgegeten. Qu yuan was een hoge officier die zelfmoord pleegde door in de rivier Miluojiang te springen. De vorst die hij diende had zijn advies in de wind geslagen en de Qinstaat werd veroverd. Veel mensen zouden hem met boten hebben gezocht en dat is de oorsprong van de drakenboot wedstrijden en parades die op deze dag gehouden worden.

Begin van de herfst (31 augustus 2012) worden tijdens het festival van de Hongerige Geesten op straat vuurtjes gestookt en papieren geschenken verbrand om de onrustige geesten te kalmeren. Begrafenissen staan vaak bol van rituelen, waarbij muziek wordt gemaakt en vuurwerk wordt afgestoken. De gebruiken verschillen van streek tot streek.

Het Maanfestival of Herfstfestival vindt plaats op de vijftiende dag van de achtste maand (30 september 2012). De maan wordt geassocieerd met yin, het vrouwelijke. Op deze dag brengen ook vrouwen offers aan de maan, in vorm van fruit. Fruit staat voor de wens tot vruchtbaarheid. Tijdens het festival eten de Chinezen maankoeken, ronde koeken die gevuld zijn met fijngehakte zaden van lotusbloem, vruchten, noten, ham of eierdooiers. De vulling kan per streek verschillen.
 

Het is gemakkelijk om met Chinezen in contact te komen. Het is leuk en je reis krijgt een extra dimensie als je moeite doet om lokale mensen te ontmoeten. Alleen de taal kan een probleem zijn. Toch is het niet moeilijk om mensen te ontmoeten die Engels spreken en graag met je willen oefenen. Alle studenten aan de universiteit moeten zware Engelse testen afleggen, dus daar ontmoet je zeker mensen die Engels spreken. Je kunt ook bij Engelse trainingscenters informeren naar speciale bijeenkomsten waar mensen hun Engels oefenen (de zogenaamde English corners). Je bent meer dan welkom en wellicht krijg je goede tips over bezienswaardigheden of restaurants en kom je wat meer te weten over de Chinese cultuur.

Chinezen zijn erg trots op hun land en hun 5000 jaar oude cultuur. Ook zijn ze trots op hun diverse keukens. Eten en lokale gerechten zijn altijd goede gespreksonderwerpen. ‘Wat voor speciale delicatessen zijn er in uw hometown?’, is altijd een goede vraag om het ijs te breken.
Praat liever niet over politiek gevoelige onderwerpen als Taiwan, Xinjiang, Tibet en het Tiananmen bloedbad op het plein van de Hemelse Vrede.
Chinezen gaan over het algemeen conflicten uit de weg. Buitenlanders zijn in Chinese ogen vaak wel erg direct. Indien je een probleem hebt (bijvoorbeeld in je hotel) kun je het beste kalm blijven en zelf een oplossing voorstellen. Veel werknemers mogen zelf geen beslissingen nemen en je kunt beter naar een bovengeschikte vragen. Kwaad worden helpt nooit, blijven glimlachen werkt veel beter.
Chinezen zijn erg nieuwsgierig naar de buitenwereld en naar buitenlandse toeristen. De meeste mensen hebben geen paspoort en visa zijn moeilijk te krijgen. Daarnaast zijn vliegtickets voor de gewone man erg duur. Hoewel het aantal buitenlandse toeristen in China elk jaar toeneemt, zijn foreign friends nog min of meer een nieuwigheid. Het is leuk als je foto's van je gezin, je werk of woonplaats, of een wat lekkernijen van thuis meeneemt. Mensen zijn zo benieuwd naar ander eten, het is echt een nationale liefhebberij.

In China zul je zeker veel aangestaard worden. Als je ‘hello’ zegt, moeten de mensen meestal giechelen of hard lachen. Anderen roepen hard ‘how are you’, alleen om een reactie van de exotische buitenlander uit te lokken. Vaak vindt men dat men recht heeft om te weten waar je vandaan komt, zelfs als je ziek bij de dokter ligt. Hoewel dit gedrag soms irritant kan zijn, zijn de meeste mensen aardig en erg hulpvaardig. Het is een kwestie van wennen. In de ogen van de meeste Chinezen zijn buitenlanders erg rijk. Het is niet ongewoon of onbeleefd dat men naar je salaris vraagt. Je kunt natuurlijk zeggen dat dat onderwerp bij ons taboe is.

Wanneer Chinezen elkaar ontmoeten is het gebruikelijk om elkaar de handen te schudden. Het maakt niet uit of dat een man of een vrouw is. Men houdt elkaars hand vaak veel langer vast dan bij ons gebruikelijk is en het kan vergezeld gaan van een knikje. In China is het verder beleefd om op te staan om de zojuist binnengekomen persoon een hand te geven en je kunt daarna ook niet meteen weer gaan zitten. In het openbaar kussen Chinezen elkaar nooit bij een ontmoeting of afscheid. Wel vinden bij deze gelegenheden soms omhelzingen plaats. Van lichamelijke intimiteiten in het openbaar worden Chinezen nogal nerveus. Emoties en lichamelijk contact horen thuis in de privésfeer.

Chinezen vinden het vreselijk om in het openbaar hun gezicht te verliezen. Als Chinezen een lastige vraag niet kunnen beantwoorden, kan het zijn dat ze gaan lachen om hun gêne te verbergen. Dat kan ook gebeuren wanneer men iets niet goed heeft begrepen of niet zeker van zijn zaak is. ‘Het komt niet gelegen’ is voor de Chinees vaak een beleefde manier om te zeggen dat iets onmogelijk of lastig is.

Als Chinezen met een groep uit eten gaan, is het niet de gewoonte dat iedereen voor zich bestelt. Elke schotel staat ter beschikking van alle tafelgenoten die zich er met hun eigen eetstokjes van bedienen. Regel daarbij is zoveel gasten, zoveel gerechten plus een soep. Voorwaarde is een grote ronde tafel met bij voorkeur een schijf in het midden zodat iedereen makkelijk bij de gerechten kan komen. Soep is de laatste gang. Chinezen vinden voedsel dat in de maag in de soep plonst ongezond.
Tot de Chinese eetgewoonten hoort luidruchtig slurpen en boeren. Na afloop van een maaltijd wordt de tafel en de nabije omgeving soms als een chaotische puinhoop achtergelaten, met overal etensresten, kippenbotten, visgraten, enzovoort. Dit soort gedrag vinden westerlingen over het algemeen onsmakelijk. Ook storen zij zich aan het rochelen waar de meeste Chinezen, vooral op het platteland, zich vol overtuiging aan overgeven. Er wordt lawaaierig geschraapt, gesnoven en gespuugd. Stoor je vooral niet teveel aan dit soort gedrag want het zijn nu eenmaal de gewoontes van het land. 

Meer informatie over culturele verschillen en omgangsvormen vind je in TE GAST IN China. Het boekje kost 8,95 en is te bestellen via www.tegastin.nl.

China is een immens land met verscheidene klimaatzones. In het noorden, noordwesten en midden van China heerst een landklimaat met lange, koude winters en korte warme zomers. In de winter kunnen de temperaturen dalen tot min 20º C, in de zomer liggen de temperaturen tussen 25º C en met uitschietrs tot boven 40º C in de Turpan. In de herfst is het overdag nog redelijk warm, maar koelt het ‘s avonds sterk af. Na half oktober stijgt de temperatuur normaal gesproken niet boven de 15º C. Ten zuiden van de lijn Xian - Shanghai heerst een subtropisch tot tropisch klimaat (Hongkong). In de zomer is het iets warmer en vochtiger dan in het noorden en ‘s winters daalt de temperatuur zelden beneden de 10º C. Hier kan het hele jaar door regen vallen.

De beste reisperiode is van april tot oktober. In de wintermaanden kan het erg koud worden.

Klimaattabel:
De vier cijfers die telkens worden genoemd zijn van links naar rechts: de gemiddelde temperatuur in graden Celsius, aantal zonuren per dag, aantal dagen per maand met minimaal 1 mm-neerslag per dag en- de gemiddelde temperatuur van het zeewater (indien van toepassing).

BEIJING

GUANGZHOU

Meer dan de helft van China bestaat uit bergen en woestijnen. In het noorden en noordwesten ligt het plateau van Centraal-Azië met bergen, woestijnen en droge rivierbekkens. Het laaggelegen oosten wordt geïrrigeerd door de Gele Rivier, de Yangze en de Si Kiang. Dankzij het slib is deze delta het vruchtbaarste landbouwgebied van China. Hier zijn de belangrijkste steden en industrieën tot ontwikkeling gekomen. De tussenzone, met hoogtes van 500 tot 2000 meter loopt van Yunnan / Guizhou noordwaarts richting Binnen-Mongolië westwaarts tot in Xinjiang en naar het noordoosten in Heilongjiang. De Tibetaanse hoogvlakte ligt hoger dan 2000 meter en heeft pieken van 7000 tot 8000 meter. Het landschap in het zuiden en zuidwesten heeft een weelderige plantengroei en beboste bergen die vaak in de nevel gehuld zijn. Het zuidwesten is de streek van de bamboebossen en de panda.

Het beleid van de Chinese overheid is erop gericht dat religie wordt getolereerd, maar niet gestimuleerd. In de grondwet van 1982 werd vastgesteld dat voor alle burgers godsdienstvrijheid geldt. Over het algemeen houden de meeste Chinezen voor zich wat hun geloof is. Traditionele levensfilosofieën en religies zijn confucianisme, taoïsme en boeddhisme. Verder is er een kleine groep moslim- en christenminderheden.

Al meer dan tweeduizend jaar leven de Chinezen volgens de regels van het confucianisme. Een stelsel van ethische regels dat de nadruk legt op deugdzaamheid, persoonlijke groei door het beoefenen van de wetenschap, eerbied voor de familie en gerechtheid. Deze regels zijn in de vijfde eeuw voor Christus door Confucius ontwikkeld en op papier gezet. Confucius ging uit van een strenge hiërarchie en definieerde deze zeer helder en precies. Alleen als elk afzonderlijk lid van de samenleving volledige verantwoordelijkheid neemt voor zijn of haar positie, kan de maatschappij als geheel goed functioneren. Aan familiebanden en sociale betrekkingen werd fundamentele betekenis toegekend. Tussen vader en zoon, (de zoon moet de vader zonder voorbehoud gehoorzamen), tussen man en vrouw (vrouwen hebben nauwelijks individuele rechten), tussen oudere en jongere broer, tussen vrienden onderling en tussen heerser en onderdaan.

Het taoïsme, de filosofie van de Lao Tse, neemt de natuur als voorbeeld. Even als Confucius wilde Lao Tse het gedrag van de mens in overeenstemming brengen met de tao (weg van de natuur of leven in harmonie). Terwijl Confucius harmonie nastreefde door op een rationele wijze regels voor het menselijke gedrag vast te leggen, geloofde Lao Tse dat de mens zijn eigen natuur moet volgen, zonder van buiten opgelegde beperkingen. Een taoïst veroordeelt alles wat voortgekomen is uit beschaving zoals weelde, kennisonderwijs en wetten. Hij gaat uit van het principe van niet-handelen of niet-ingrijpen (wuwei). Tao bestaat uit twee tegenpolen yin (het passieve, vrouwelijke, donkere element) en yang (het actieve, mannelijke lichte element), die weer een eenheid vormen. Zonder yin bestaat er geen yang en zonder yang geen yin.

Boeddhisten zijn de aanhangers van de leer van Siddhartha Gautama, een prins die zo'n 2500 jaar geleden in Noord-India een levensleer verkondigde, die in feite bedoeld was om het verstarde hindoeïsme van die tijd te hervormen. Hij bereikte in zijn leven de verlichting en ging de geschiedenis in als de boeddha. Zijn levensleer zegt al dat het wel of niet bestaan van een god of goden feitelijk van ondergeschikt belang is voor de boeddhisten. In navolging van het hindoeïsme beweert Boeddha dat alles wat bestaat een eeuwige opeenvolging van ontstaan en vergaan is, waaraan in principe niets kan ontsnappen: niet de goden, niet het universum, niet de mensen. Het is Boeddha echter wel gelukt om uit dit eeuwige rad van wedergeboorten los te komen. Zijn leer is een ontsnappingsmethode naar het nirvana, een staat van tijdloze rust en eenheid met alles.
De eerste grote boeddhistische waarheid is dat alle leven lijden is. Dit lijden is het gevolg van onze begeerten. Door het opheffen van die begeerten kan men een einde maken aan het lijden. De laatste grote waarheid verwijst dan naar de manier om die verlangens op te heffen, namelijk door het bewandelen van de juiste weg. Die juiste weg bestaat uit een systeem van denken en handelen dat ervoor zorgt dat het karma van degene die hem bewandelt, verbetert. Karma is een soort optelsom van alle goede en slechte gedachten en handelingen uit dit en vorige levens; een verantwoording voor het geleefde leven. Naarmate het karma verbetert door het bewandelen van de juiste weg, reïncarneert men in reinere vormen. Tenslotte bereikt men het stadium van bodhisattva, waarin men niets anders meer verlangt dan het geluk van alle anderen. Vervolgens lost men op in het nirvana, de staat van verlichting waarin men beseft dat alles wat bestaat illusie is en slechts een luchtspiegeling van een ondeelbare eenheid die in zichzelf rust.

Na de dood van Boeddha viel de religie uiteen in twee richtingen: het mahayana-boeddhisme en het theravada-boeddhisme.
Het mahayana-boeddhisme gaat uit van de universele verlossing van alle levende wezens en wordt daarom het ‘grote voertuig’ genoemd. Deze stroming kent ‘bodhisattwa’s’, stervelingen die de verlichting al hebben bereikt, maar op aarde blijven om de mensen de juiste weg te wijzen. Het mahayana-boeddhisme heeft zich onder andere verspreid over China, Nepal, Japan, Korea en Vietnam.
Het theravada-boeddhisme staat ook bekend als ‘School van de Ouderen’ en komt vooral voor in Sri Lanka, Myanmar, Thailand, Cambodja, Indonesië, Maleisië en Zuid-India. Deze richting binnen het boeddhisme beperkt zich tot de individuele verlossing van de mens, zonder tussenkomst van anderen, en heet daarom het ‘kleine voertuig’. Wie zelfstandig de verlichting bereikt, wordt ‘arhat’. Deze status is echter alleen voorbehouden aan de monniken. Leken kunnen tijdens hun leven op aarde hoogstens iets toevoegen aan hun karma en herboren worden in een hogere positie. Men kan zijn karma verhogen door het doen van goede werken, zoals het geven van aalmoezen aan monniken en donaties aan tempels. Het onbaatzuchtig geven of ‘dana’ is dan ook de belangrijkste vorm van deugdzaamheid die leidt tot een goed karma.

In China spreekt men verschillende talen. De officiële taal, het Algemeen Beschaafd Chinees, heet in het Chinees Putonghua. Dit is gebaseerd op het Chinees dat rond de hoofdstad Beijing wordt gesproken. Het wordt gebruikt op scholen en in de nationale media. De Chinese spreektaal heeft een geheel andere structuur en andere klanken dan bijvoorbeeld de westerse talen. Woorden kunnen met vier verschillende tonen worden uitgesproken en veranderen van betekenis. Yan jing in de eerste toon betekent ‘ogen’ en ‘bril’ in de vierde toon. Als je fouten maakt met de tonen kunnen de Chinezen het al snel niet meer verstaan. Toch zijn Chinezen altijd erg onder de indruk van buitenlanders die wat Chinees (proberen te) spreken. Het loont dus zeer de moeite waard om een paar zinnetjes uit je hoofd te leren. Kijk daarvoor bijvoorbeeld op www.chinesepod.com.
Vaak zijn Chinese karakters voorzien van een ‘vertaling’ in onze letters. Chinees is uitgeschreven in het zogenaamde pinyin. Voor de reiziger is pinyin niet erg handig, want de letters worden op een andere manier gebruikt dan in het Nederlands. Zo wordt Xiamen uitgesproken als ‘sjaamen’ en Quanzhou als ‘tsjwuendzoo’. Bovendien geeft het pinyin meestal de toon niet aan. Oudere Chinezen weten vaak geen raad met pinyin. Indien je een adres alleen in pinyin hebt, kun je dit het beste laten zien aan schoolkinderen, zij hebben net pinyin geleerd op school.

In samenwerking met onze lokale agenten steunen wij een aantal projecten. Aangezien onze leveranciers een grote rol spelen in het onderhouden en ondersteunen van deze projecten hebben we er alle vertrouwen in dat de bijdragen goed terecht zullen komen! Een paar projecten kun je bezichtigen maar dit is niet ons uitgangspunt geweest in onze keuze.

Koning Aap verdeelt € 12.500 over een aantal projecten, waaronder de:

New Day Foster Home

In Qingyundian Town, een voorstad van Beijing, ligt het New Day Foster Home. In dit weeshuis worden niet alleen wezen opgevangen, maar worden ook belangrijke operaties uitgevoerd bij kinderen in levensgevaar.Tevens worden kinderen in minder levensbedreigende situaties geholpen, bijvoorbeeld als ze geboren zijn met een hazenlip. Kortom: het huis biedt een plek aan kinderen met speciale behoeftes. Het project loopt voor een groot deel op vrijwilligers, tot aan de chirurgen toe. Koning Aap steunt, i.s.m. onze lokale agent, dit project met een financiële bijdrage.

Klik hier voor meer informatie

Voor meer informatie over de andere projecten, klik hier

Ambassade van de Volksrepubliek China in Nederland
Willem Lodewijkstraat 10, 2517 JT Den Haag
T +31 (0)70 306 50 61
F +31 (0)70 355 16 51
E www.chinaembassy.nl

Ambassade van de Volksrepubliek China in België
Tervurenlaan 443, 1150 Brussel
T +32 (0)2 6633010
F +32 (0)2 762 99 66
I www.chinaembassy-org.be

Nederlandse ambassade in China
Liangmaha Nanlu 4, 100600 Beijing
T +86 10 8532 0200
F +86 10 8532 0300
I www.hollandinchina.org

Belgische ambassade in China
6, San Litun Lu, 100600 Beijing
T +86 10 6532 1736
F +86 10 6532 5097
I www.diplomatie.be/beijingnl 
 

We adviseren je dringend om de bagage mee te nemen in een rugzak (met binnenframe) en het totale gewicht te beperken tot tien kilo per persoon. Een compacte weekendtas van hetzelfde gewicht is ook mogelijk. Denkend aan de steile trappen van Chinese stations, de beperkte bagageruimte in de treinen en bussen, de vele ongeplaveide straten en het ontbreken van een lift in de eenvoudigere hotels, raden we een koffer sterk af voor al onze reizen. Wat betreft je kleding raden we je aan om praktische kleding mee te nemen die zich makkelijk laat combineren (laag over laag). We vragen je om in je kledingkeuze respect te tonen voor de lokale cultuur. Zo zijn korte broeken of rokken en hemdjes absoluut taboe in islamitische landen en wordt deze kleding ook in boeddhistische tempels niet op prijs gesteld. In China is alle westerse kleding wel ingeburgerd. In de meeste hotel is laundry service aanwezig. In China kan het in het voor- en najaar 's avonds fris zijn. Denk bij het samenstellen van je bagage aan bijvoorbeeld: handdoek (voor de meer eenvoudige guesthouses en de familieverblijven buiten de grote steden ), wandelschoenen, zaklamp, waterfles, naaigerei, wasmiddel, universeel geldige verloopstekker, reisgids, voldoende fotomateriaal, lakenzak (vooral voor Tibet en onze specialistische avontuurlijke Chinareizen), toiletartikelen, badslippers, zwemkleding, wekker, schrijfgerei, schaartje, beker voor tijdens de treinreizen en zakmes. Het is niet nodig om tenten, slaapzakken, slaapmatjes of muskietennetten mee te nemen tenzij anders vermeld in de vertrektijdenbrief.

De netspanning in China is 220 volt, maar voor de aansluiting heb je vaak een verloopstekker nodig. Stroomstoringen doen zich niet vaak voor. Een zaklamp is handig om mee te nemen vooral voor in de nachttreinen. Kijk voor meer informatie over voltage en gebruikte stekkers op de website van www.kropla.com.

In de toerismesector zijn fooien inmiddels wijdverbreid geaccepteerd. Hoewel men er vaak niet om zal vragen, rekenen gidsen, chauffeurs en hotelpersoneel op een fooi. De meeste Chinese gidsen hebben een laag basissalaris en moeten het vooral hebben van fooien en eventuele commissies. In restaurants wordt geen fooi verwacht. Ook taxichauffeurs hoef je geen fooien te geven. Maar het is wel gebruikelijk om het bedrag naar boven af te ronden als de taximeter per 0,1 mao gaat. Dan wordt 12,80 bijvoorbeeld afgerond naar 13 yuan. Als de meter per 0,5 mao gaat wordt het niet afgerond. Overigens rekenen taxichauffeurs soms een yuan extra. Dat is vanwege brandstoftoeslag. Deze chauffeurs hebben een sticker op het dashboard geplakt waarop dat aangegeven staat.

In het algemeen hebben Chinezen er weinig bezwaren tegen om gefotografeerd of gefilmd te worden. Men beschouwt het vaak als een compliment. Zo laten (groot-) ouders vol trots hun (klein)kinderen fotograferen. In parken en bij bezienswaardigheden zijn Chinezen zelf ook volop bezig met het op beeld vastleggen van ieders aanwezigheid.
Je zult merken dat mensen vaak met je op de foto willen, omdat buitenlanders nogal exotisch gevonden worden. De meeste mensen vragen het netjes, maar er zijn ook die het stiekem doen of hun mobiele telefoon in je gezicht houden. Als je daar niet van gediend bent kun je ‘bu yao’ (boe yao) zeggen. Uiteraard moet je altijd toestemming vragen als je een foto van een persoon wilt maken. Wijzen op je toestel en vragend kijken is genoeg om duidelijk te maken wat je wilt. Als je foto’s maakt van mensen met de bedoeling ze op te sturen, moet je dit ook echt doen! Het beste kun je een aantal enveloppen kopen en de mensen daar hun adres in Chinese karakters op laten schrijven. Je moet er dan natuurlijk zelf nog wel bij opschrijven van wie de foto is ‘de man met de karakteristieke bril’ etc.
Militaire objecten en luchthavens mogen niet worden gefotografeerd. Ook bewakers kun je beter niet fotograferen.

Tweedaagse fotocursus
Fotografie neemt een belangrijke plaats in voor veel reizigers. Het is fantastisch magische momenten, contacten met mensen, prachtige monumenten en bizarre situaties vast te leggen. En ze vervolgens bij thuiskomst als een blijvende herinnering in te plakken, aan de muur te hangen of te verspreiden via het internet. Koning Aap organiseert enkele keren per jaar een tweedaagse fotocursus waarin zowel een inleidende technische- als een beeldende kant zit. Voor meer informatie klik hier.

Het Chinese geld heet Renminbi (RMB) wat ‘geld van het volk’ betekent. De munteenheid is de yuan (in de volksmond kuai genoemd), verkrijgbaar in briefjes van 1, 5, 10, 50 en 100 yuan. Een yuan is onderverdeeld in 10 mao ook wel jao genoemd. Er gaan ongeveer 9 yuan in een euro (stand september 2011; kijk voor de actuele koers op www.mijnwisselkoers.nl).
In de grote steden en toeristenplaatsen kun je pinnen met een bankpas met Maestro- of Cirrus logo. Zorg wel dat je ook altijd voldoende cash geld bij de hand hebt, zeker als je naar afgelegen gebieden reist. In de grote steden kun je bij de Bank of China, bij wisselkantoren of bij grotere hotels euro’s of Amerikaanse dollars wisselen. Met een creditcard kun je bij de Bank of China geld opnemen, je betaalt dan wel een provisie van ongeveer vier procent.
Je kunt beter niet wisselen met particulieren. Accepteer geen gescheurde of kapotte biljetten en kijk ook uit voor valse biljetten van 50 en 100 yuan. Kijk vooral uit in het donker, bijvoorbeeld ’s avonds laat in de taxi of in een discotheek. Betaal dan zoveel mogelijk met gepast geld, zodat je geen ‘grote biljetten’ terugkrijgt. 

! Belangrijke info voor Belgen !
Om veiligheidsredenen heeft de Belgische overheid op 17 januari beslist om het gebruik van de bankkaarten met Cirrus / Maestrologo buiten Europa niet langer mogelijk te maken.
Afgezien van een paar uitzonderingen ( te vinden op de website www.febelfin.be) kan je dus op onze reizen je gewone bankkaart / debetkaart niet meer gebruiken en dient er cash geld meegenomen te worden, of een Visa/Mastercard ( kredietkaart).

Sommige banken bieden de mogelijkheid om deze maatregel op te heffen gedurende een maximum periode van 3 maanden ( tijdens dewelke je dus wel buiten Europa met je bankkaart kan betalen) : dit dient voor vertrek bij uw bank aangevraagd te worden.

 

Hoewel inentingen voor China niet verplicht zijn, worden vaccinaties beslist aangeraden. Voor de actuele stand van zaken verwijzen we naar www.lcr.nl, de website van het Landelijk Coördinatiecentrum Reizigersadvisering (LCR) dat de richtlijnen uitgeeft voor vaccinaties en preventie van malaria. Reizigers uit België vinden vergelijkbare informatie op www.itg.be, de website van het Instituut voor Tropische Geneeskunde in Antwerpen.
 

Vaccineren bij je thuis!
Bij veel reizen die we aanbieden zijn inentingen tegen de belangrijkste ziekten noodzakelijk. Niet het meest leuke deel van je reisvoorbereiding maar wel onvermijdelijk. Koning Aap heeft in samenwerking met Thuisvaccinatie.nl een oplossing gevonden voor deze vaak tijdrovende klus. In plaats van dat jij naar de GGD of huisarts moet gaan, komt een huisarts bij je thuis op het moment dat het jou schikt om de benodigde inentingen te zetten.

Thuisvaccinatie.nl is een landelijk werkend vaccinatiecentrum (enkel in Nederland). Als je minstens 4 weken voor vertrek contact met hen opneemt, garanderen we dat je gebruik kunt maken van deze unieke service. Een handig alternatief voor de GGD!
 

Neem een kleine reisapotheek mee met daarin o.a. jodium, pleisters, sterilon en middelen tegen koorts, diarree, verstopping, insectenbeten, zonnebrand en eventueel een middel tegen reisziekte. Denk ook aan een tekentang, thermometer (onbreekbaar), ORS (Oral Rehydration Salts, tegen uitdroging) en vitaminetabletten. Voor de hygiëne op reis o.a. een flesje desinfecteergel (daarmee kun je zonder water en zeep je handen wassen) en ontsmettingsdoekjes.  

Zorg dat je tijdens de reis het vaccinatieboekje en bloedgroepgegevens bij je hebt. Handig om mee te nemen is het Europees Medisch Paspoort, een document waarmee je in urgente situaties veel problemen kan voorkomen. Het paspoort is opgesteld in elf talen, waardoor de hulpverlener (in het buitenland) eenvoudig de gegevens van de patiënt, zijn of haar ziekten, aandoeningen en medicijngebruik kan opzoeken. Ook is vermeld wie de behandelende arts is en wie er in dringende gevallen gewaarschuwd kan worden. Het medisch paspoort is onder andere verkrijgbaar bij huisarts en apotheek.

Bij aankomst is het zaak de tijd te nemen om te acclimatiseren. Probeer na aankomst het lokale levensritme over te nemen. Uiteraard voorzover het reisschema dat toelaat. Sta vroeg op, neem tussen de middag een paar uur rust en ga bijtijds naar bed. De straling van de zon in de (sub)tropen is bijzonder sterk. Wees dus voorzichtig met zonnen en zet bij uitstapjes in de volle zon iets op je hoofd. Omdat je in de droge hitte ongemerkt veel vocht verliest, moet je steeds veel blijven drinken en wat extra zout op je eten strooien. Warme dranken zijn over het algemeen beter dan ijskoude. Je maag en darmen worden dan minder belast. Het water uit de kraan kun je beter niet drinken. Flessen gezuiverd drinkwater zijn bijna overal te koop. Mocht je diarree krijgen, let er dan vooral op dat je het extra vochtverlies compenseert: veel (slappe) thee, mineraalwater of eventueel lauwe cola zonder prik. Het zouttekort kun je opheffen met ORS (Oral Rehydration Salts) of bouillon. Het heeft geen zin bij buikloop te vasten. Door niet te eten geef je je maag en darmen wel rust, maar verzwakt je lichaam nog meer.
Voor verdere informatie verwijzen we naar het informatieve boekje ‘Hoe blijf ik gezond in de Tropen’ (uitgave KIT) of op internet: www.gezondopreis.nl.

Als je antiek uitvoert, moet je er op letten dat het is voorzien van een rode lakzegel, waarop staat dat het na 1840 is gemaakt. Dvd’s zijn erg goedkoop in China. Je kunt ze echter niet onbeperkt invoeren in Nederland of België. Ook is het verboden om souvenirs of medicijnen te kopen waarin bedreigde diersoorten zijn verwerkt. Meer informatie over foute souvenirs vind je op www.denkgoedna.org. Als je pakketten op wilt sturen is het veel goedkoper om dat vanuit Hong Kong te doen.

In heel China hanteert men één tijdzone, namelijk die van Beijing. In de winter is het zeven uur later dan in de Benelux. In de zomer is dat zes uur later.

China geldt nog steeds als een van de veiligste landen ter wereld. Vrouwen kunnen er zonder problemen alleen rondreizen in China. Onder invloed van de snelle maatschappelijke veranderingen is de kleine criminaliteit echter toegenomen. Vooral op drukke plaatsen zoals bij attracties, op markten, bus- en treinstations moet je oppassen voor zakkenrollers. Geld en belangrijke papieren kun je beter op je lichaam dragen, bijvoorbeeld in zakjes aan de binnenkant van je kleding of in een geldbuidel. Verdeel geld en documenten over verschillende plaatsen en meer personen. Stop een klein geldbedrag in je portemonnee zodat je niet al je geld kwijt bent als je zakken gerold worden. Laat geen geld of kostbare zaken los slingeren in de kamer. Draag foto- en filmapparatuur in een tas of rugzak, en loop niet te koop met sieraden. Maak kopieën van belangrijke reisdocumenten zoals het paspoort, visa, vliegtickets en verzekeringspapieren. Je kunt deze gegevens ook scannen en naar je eigen mailadres sturen zodat je er in elk willekeurig internetcafé over kunt beschikken.

Kijk voor reisadviezen en actuele informatie over de veiligheid in China op www.minbuza.nl, de website van het ministerie van Buitenlandse Zaken, onder ‘reizen en landen’. Ook op de website van het Belgische ministerie van Buitenlandse Zaken http://diplomatie.belgium.be vind je nuttige reisadviezen.

 

Banken en kantoren zijn geopend van maandag t/m zaterdag, van 8.00/9.00 uur tot ca 11.30 uur en van 13.30/14.00 uur tot 17.00/18.00 uur. Tussen de middag gebruikt men de lunch en doet men een dutje (wushui). Winkels in hotels en wisselbalies zijn ook op zondag geopend. Bijna alle winkels in de grote steden zijn ook ‘s avonds open. Loketten van trein- en busstations zijn al vanaf 5.00 uur ‘s morgens, als het eerste vervoer vertrekt, geopend en gaan pas ‘s avonds laat dicht als het laatste vervoer vertrokken is. Tijdens de twee nationale vakantieweken (week na 1 mei en week na 1 oktober) hebben veel banken en kantoren beperkte openingstijden of zijn ze gesloten.
 

Nepal heeft een oppervlakte van 147.000 km² (vier maal Nederland, 5 maal België) en telt naar schatting 29 miljoen mensen, waarvan zo'n 8 procent in de Kathmanduvallei woont. Een vijfde deel van de bevolking woont in de Terai en de rest verdeeld over de bergachtige gedeelten van het land. In welke plaats je ook komt, overal hoor je het gekwetter van kinderstemmen. Het geeft Nepal een vrolijke, optimistische zweem maar feitelijk zijn het de bedrieglijke tekenen van een rampzalige bevolkingsaanwas van naar schatting een half miljoen mensen per jaar. Dit ondanks de lage levensverwachting (60 jaar) en de hoge kindersterfte (1 op de 5 sterft voor het vijfde levensjaar). Nepal is ook één van de armste landen ter wereld en de bergbewoners die maar net voldoende voedsel weten te produceren, zien hun grond achteruit gaan door uitputting en erosie. De vruchtbare Kathmanduvallei voorzag tien jaar geleden nog de hele bevolking van voedsel, maar momenteel moet het uit de Terai worden geïmporteerd. Terwijl de vallei een steeds groter aantal monden moet voeden, neemt de hoeveelheid landbouwgrond snel af door het toenemend aantal woningen. In de bergen is de bevolkingsgroei niet zo sterk (1,8 procent per jaar) als in de Terai (4 procent per jaar). Dit is het gevolg van migratie van bergbewoners naar dit gebied, dat feitelijk maar net ontgonnen is. Een toenemend aantal Nepalezen migreert naar omliggende landen, zoals India, Bhutan en Bangladesh. Dit heeft verscheidene malen tot open conflicten geleid en het terugsturen van tienduizenden bewoners naar het land.
De bevolking van Nepal heeft kenmerken van de Europese- en Mongoolse rassen en is etnisch terug te voeren tot een combinatie van Indiase, Tibetaanse en Birmese culturele achtergronden. Nepalezen zijn overwegend hindoe en voor hen geldt het kastensysteem, dat behalve een religieuze functie, vooral ook een sociale functie heeft. Naast de hiërarchische indeling in kasten is er de indeling in etnische groeperingen, vaak met hun eigen taal. Een overgroot deel gaat nog gekleed in traditionele kostuums van de etnische groepen waaruit ze afkomstig zijn: Newari, Magar, Bhotia, om er maar enkele te noemen.

Luchtpost van Nepal naar Nederland of België doet er in de regel tien tot veertien dagen over.

Telefoonverkeer vanuit Nepal naar Nederland of België is goed mogelijk. In Kathmandu en Pokhara vind je kantoortjes vanwaar je tegen relatief lage tarieven internationaal kunt bellen of faxen. Je draait 0031 (Nederland) of 0032 (België), gevolgd door netnummer (met weglating van eerste cijfer 0) en abonneenummer. Tevens kun je (na het invullen van een formulier) redelijk makkelijk een Nepalese simkaart aanschaffen. Als je niet direct een winkel van een GSM operator ziet, vraag er dan naar in een supermarkt of een cybercafé. Het netwerk is niet in het gehele land operationeel maar in de steden en het laagland werkt de Nepalese sim redelijk goed. Soms heb je op een hoge bergpas voldoende bereik (maar reken er niet op).

De goedkoopste manier van communiceren is per e-mail. In Kathmandu (vooral in Thamel) en Pokhara vind je een groot aantal internetcafés. De snelheid van de verbinding kan tegenvallen! Langs toeristische routes kun je ook in de bergen sporadisch internet vinden, tot in het basiskamp van Everest, maar dan wel tegen steeds duurdere prijzen.

Het nationale gerecht van Nepal is daal bhaat. Het bestaat voor de Nepalezen uit rijst met linzensoep en groente. Bij bijzondere gelegenheden wordt vlees van kip, geit of buffel toegevoegd. Nepalezen eten het gerecht met hun rechterhand. Daal bhaat wordt twee keer per dag gegeten, ’s ochtends tussen acht en tien uur en ’s avonds tussen zeven en negen uur.
Cornflakes, pap, yoghurt (curd), toast, jam, boter en op tal van manieren bereide eieren behoren tot het standaardontbijt van hotels en restaurants. Daarnaast is het in Kathmandu en Pokhara zelfs mogelijk om bruine broodjes met yak-kaas te krijgen. De op toeristen ingestelde restaurants in de steden hebben een ‘internationaal’ menu, met gerechten als pizza, lasagne of tortilla. En in Kathmandu en Pokhara kun je tegenwoordig ook voor een cappuccino of latte terecht!
Daarnaast zijn er de meer authentieke Nepalese, Indiase en Tibetaanse eethuizen. Een aanrader zijn momo's, Tibetaanse bolletjes vlees of gebakken groenten in een omhulsel van deeg dat kort gestoomd wordt.
De nationale drank is chiya, thee, die normaal gesproken melk en suiker bevat. Als je thee zonder suiker wilt vraag je om ‘chini na rageko chiya’ en zonder melk ‘dudh na rageko chiya’.
 

Geen land ter wereld kent zoveel feesten en festivals als Nepal. Er gaat geen week voorbij of er wordt wel ergens een feest gevierd. Het is belangrijk er rekening mee te houden dat de data van religieuze feestdagen ieder jaar veranderen. Dit komt omdat deze gerelateerd zijn aan de maankalender in tegenstelling tot onze (op de zon gebaseerde) tijdrekening
Enkele belangrijke feesten zijn:
● Holi (8 maart 2012): Om de komst van de lente te vieren, spuit iedereen elkaar onder met gekleurde vloeistof. Toeristen worden dan niet gespaard!
● Nawa Basra (april): Nepalees nieuwjaar. Wordt plaatselijk gevierd met optochten en picknicks.
● Macchendranath (apri/mei): Zonder meer een spectaculair feest dat duizenden toeschouwers trekt. Het beeld van Macchendranath, de regengod van de Kathmandu-vallei, wordt door de straten van Patan voortgetrokken op zijn achttien meter hoge strijdwagen.
● Indra Jaatra (september): Groot feest met processies van de levende godin Kumari.
● Dassain (24 oktober 2012): Feest van de vruchtbaarheid en van de overwinning van goed over kwaad.
● Tihar/ Deepawali (13 november 2012): Vijfdaags feest van het licht.

Dassain (ook wel Dashain of Durga Puja) is het belangrijkste feest in Nepal en wordt jaarlijks door de lokale bevolking gevierd rond eind september, begin oktober. De Nepalezen gaan naar hun huis/geboortedorp om het te vieren met hun familie en vrienden. Als reiziger zul je er her en der wel wat van meemaken, maar een specifieke plaats waar festivalactiviteiten plaats zullen vinden is van tevoren niet aan te wijzen.
Vlak voor Dassain houden de Nepalezen een grote voorjaarsschoonmaak en er worden overal primitieve schommels gebouwd van lange palen. Voor rondtrekkende toeristen is Dassain dan ook 'the festival of swings'. Dassain geldt voor veel hindoes als het begin van een nieuwe periode: huizen worden opnieuw geschilderd, nieuwe kleding wordt gekocht en het openbare leven ligt door alle feestelijkheden zo goed als stil. In principe is het hele festival ter ere van de overwinning van het goed over het kwaad. De hele periode wordt onderverdeeld in verschillende dagen waarop men weer andere rituelen uit dient te voeren. Op de eerste dag van Dassain worden er bijvoorbeeld wat zaden met gewijd water in speciaal bewerkte aarde gestopt. Als het zaad tijdens het festival ontkiemt is de zaaier verzekerd van een goede oogst. Op de achtste dag, Maha Ashthami, worden er veel dieroffers (buffels, geiten en kippen) gebracht aan de bloeddorstige godin Durga. Het bloed van de dieren wordt over de wielen van de auto's gesprenkeld om er zeker van te zijn dat er weer een jaar veilig kan worden gereden. Ook de vliegtuigen van Nepal Airlines ondergaan dit ritueel. Op de tiende dag, Dashami, krijgt iedereen een tika (stip) op het voorhoofd. Deze wordt gegeven door de oudste persoon in de familie. Ouders doen het bij hun kinderen, getrouwde kinderen gaan hiervoor weer op bezoek bij hun ouders etc. De tika staat dan symbool voor de overwinning van het goede, voor een goede gezondheid en geluk. Het feest eindigt bij volle maan, en dat wordt gevierd door een gokje te wagen en spelletjes te doen. De vrouwen vasten die dag en gaan als pelgrim naar Pashupatinath, het heiligdom aan de rivier Bagmati. De schommels worden weer afgebroken en is het wachten tot het volgende Dassain.

Tihaar (Divali) festival
Het Tihaar (Divali) festival start twaalf dagen na Dassain, het op één na grootste festival van Nepal. Divali is vergelijkbaar met onze Nieuwjaarsviering en vindt meestal plaats in oktober-november. De naam is afkomstig van Dipavali, wat ‘veel lichtjes’ betekent. Licht is namelijk het belangrijkste kenmerk van dit feest. Laxmi Puja is een onderdeel van Divali. Overal worden olielampjes buiten gezet om het huis, de winkel of de straat te verlichten in het donker en wordt Laxmi, de godin van welvaart en voorspoed, aanbeden. Kleurrijke versieringen, zoals de voetstappen van Laxmi, worden op de grond gemaakt tot aan de hoofdingang van de huizen. Dit alles om de godin naar de juiste plaats te leiden. Er worden flinke bedragen gespendeerd om mooie offertafels ter ere van Laxmi in huis te maken om hiermee de godin gunstig te stemmen. Op deze tafels bevindt zich in ieder geval een afbeelding van Laxmi, hetzij in de vorm van een prent of in de vorm van een beeld, en verder offergaven zoals fruit en bloemen, sieraden en olielampjes. Ook op de olielampjes is vaak een afbeelding van de godin Laxmi te zien.
Op de markten van Kathmandu en Pokhara worden gedurende Divali typisch Nepalese vruchten, voedsel, snoepjes en goudsbloemen verkocht. Vooral in de avonduren zijn de markten hier erg sfeervol. Het Tihaar festival is voor reizigers interessanter dan het meer bekende Dassain.

De Nepalezen groeten traditioneel met een namasté, waarbij de handen gestrekt met de palmen tegen elkaar worden gebracht voor het voorhoofd. Hoe hoger je de handen houdt, hoe meer respect je toont. Cadeaus worden in Nepal niet onmiddellijk opengemaakt, maar opzij gelegd. Hiermee voorkomt men dat iemand eventueel gezichtsverlies lijdt.

Heel verwarrend voor westerlingen is de manier waarop men in Nepal (wel in mindere mate dan in India) ja of nee zegt. Om te beginnen wordt 'ja' niet aangeduid door te knikken, maar door de kin snel heen en weer te bewegen, waardoor het hoofd gaat 'wiebelen'. Ten tweede heeft 'ja', gewiebeld of gesproken een veel bredere betekenis. Naast 'ja' kan het 'jaja' betekenen, ofwel 'het is begrepen', of zelfs zoiets als 'dat klopt vermoedelijk' of 'ik heb je verstaan, maar ik ben niet geïnteresseerd in wat je zegt'. 'Nee' is een woord dat de Nepali's niet lekker op de tong ligt. Als ze je er neutrale informatie mee kunnen verstrekken dan zullen ze dat nog wel doen, bijvoorbeeld door 'nee' te antwoorden op de vraag of de bus naar Delhi hier stopt. Maar geef een Nepalees een dropje en negen van de tien zullen het smerig vinden maar de kans dat je op de vraag 'vind je het lekker?' het antwoord 'nee' zult krijgen, is heel klein.

In moderne, trendy gelegenheden in de steden kun je mogelijk een Nepalese vrouw in minirok tegenkomen. Maar in het overgrote deel van Nepal wordt het dragen ervan als ordinair beschouwd. Als westerse vrouw toon je respect door kleding te dragen die schouders en bovenbenen tot en met de knieën bedekt. Voor mannen is dat een lange broek en overhemd. De lokale bevolking kleedt zich graag formeel voor belangrijke gebeurtenissen. Mocht je worden uitgenodigd voor bijvoorbeeld een huwelijk, vraag dan naar eventuele kledingvoorschriften.
Te blote kleding wordt als aanstootgevend beschouwd. Nepalese vrouwen baden voor het merendeel met hun sari aan. Aan een rivier in Nepal kunnen vrouwen in bikini of zelfs badpak op veel bekijks rekenen van starende mannen. Naakt en topless baden is uiteraard streng verboden.

In Nepal gaan mannen en vrouwen anders met elkaar om dan westerlingen gewend zijn. Opvallend is dat je zelden een man en vrouw gearmd over straat ziet lopen. Lichamelijk contact tussen man en vrouw wordt in het openbaar zoveel mogelijk beperkt. Genegenheid tonen in het openbaar is dan ook erg ongepast. Voor contacten tussen dezelfde sekse gelden juist redelijk vrije omgangsregels.

Bij bezoek aan heilige plaatsen en/of tempels gelden bepaalde kledingvoorschriften bij. Zo moet je meestal je schoenen bij de ingang achter laten. Hindoetempels dien je zonder hoofdbedekking te betreden. In sommige tempels en zeker in het ‘garbha griha’, het heiligste deel van de tempel, ben je niet welkom. Moskeeën bezoek je met bedekkende kledij. Soms wordt gevraagd om je hoofd te bedekken. Tijdens een dienst zijn de mannen gescheiden van de vrouwen. Als je om een boeddhistische stoepa loopt, loop dan linksom, dus met de klok mee. Het is absoluut verboden om een foto te maken van iemand die voor een boeddhabeeld poseert. Een sikhtempel betreed je met bedekkende kleding en iets op je hoofd. Wanneer je een huis binnengaat, moeten in principe de schoenen uit. Een bezoek aan heiligdommen, zelfs in ruïneuze staat, dient blootshoofds en op blote voeten te gebeuren.

Mocht je de maaltijd samen met lokale bewoners gebruiken en het voedsel met de hand eten, gebruik daarvoor dan uitsluitend de rechter hand. De linker hand gebruikt men voor sanitaire doeleinden en is onrein. Met de linkerhand geef je ook niks door en raak je in principe ook niemand aan.

Nepalezen houden er een ander levensritme en tijdsbesef op na. Het heeft geen zin om je op te winden over in misschien jouw ogen onzinnig getreuzel. Stemverheffingen en kwaad worden hebben vaak alleen maar een verwarrende en vertragende werking en je laten gaan is een van de laagste dingen die je kunt doen in de ogen van de Nepalezen. Wie zich druk maakt, verliest. Vraag liever naar een hoger geplaatst iemand, omdat het delegeren van beslissingen niet tot de sterke kanten behoort van een Nepalese organisatie.

Staren is niet onbeleefd en de meeste Nepalezen hebben niet het gevoel voor privacy, zoals wij dat op prijs stellen.. Ze komen dichter op je staan dan Europeanen, lezen graag mee in het boek dat je aan het lezen bent en gaan het uitgebreid bekijken als je het neerlegt. Ze lopen soms zonder te kloppen de kamer binnen en blijven, als ze klaar zijn, soms een beetje rondlummelen. Je moet dus zelf de grenzen aangeven.

Het alledaagse leven van de Nepalezen wordt voor een groot deel bepaald door wat wij 'bijgeloof' noemen. De werkelijkheid is een taal die voortdurend tekens geeft. Demonen, goden of onrustige voorvaderen kunnen bijvoorbeeld een krassende kraai sturen of een droom. Dat zijn boodschappen, waarnaar geluisterd moet worden. Vaak moeten er handelingen verricht worden om te zorgen dat er geen onheil uitbreekt, of er moet een offer gebracht worden aan een geest. Er is een voortdurende dialoog met een magische wereld die voor westerlingen onzichtbaar is. Nepalezen praten daar ook niet graag over, omdat het benoemen van zulke zaken zorgt voor een extra impuls. Niettemin voeren ze allerlei handelingen uit, die in onze ogen aan geen enkele logica voldoen, terwijl ze in de ogen van Nepalezen heel praktisch zijn. Daarnaast wordt er ook altijd bescherming gevraagd aan de hemelbewoners. In het Westen sluiten we een reisverzekering af, de Nepalezen bidden aan de desbetreffende instantie en offeren iets. Niets in Nepal is verwarrender dan de bonte verzamelingen goden, engelen, demonen, culten en rituelen, die het land rijk is.

Meer informatie over gebruiken en gewoonten vind je in TE GAST IN Nepal. Het boekje kost 8,95 en is te betellen via www.tegastin.nl.

Het klimaat in Nepal loopt uiteen van subtropisch op de vlaktes tot een koud bergklimaat in de bergen. De beste periodes om Nepal te bezoeken zijn het voorjaar (midden februari tot en met mei) en het najaar (oktober tot en met december). De temperatuur is dan aangenaam en de hemel is doorgaans onbewolkt. Je kunt Nepal in de winter bezoeken, maar ‘s nachts en in de hoger gelegen gebieden kan het erg koud worden. De moesson valt in de periode van juni tot oktober. Het vochtigheidsgehalte van de lucht is dan hoog en er vallen regelmatig stevige buien. Sommige delen van het land zijn vanwege overstromingen niet te bereiken. De bergpaden zijn in de regentijd over het algemeen glibberig en men moet vaak door riviertjes en rijstvel¬den waden. De valleien zijn in deze periode echter op hun mooist. De hoogste zomertemperatuur in Kathmandu ligt rond 30 C, de hoogste wintertemperatuur rond 15-20 C (‘s nachts rond het vriespunt). In het lager gelegen Pokhara is het over het algemeen warmer.
Eén en ander betekent dat je in de Kathmandu-vallei een groot deel van het jaar kunt volstaan met zomerkleding. In de moessonperiode is een paraplu onmisbaar. ‘s Winters heb je een trui en een jas nodig. In Kathmandu zijn warme kleding, sjaals en slaapzakken overigens overal te koop. In de bergen kan het in de avond erg afkoelen. Een goed jack en een donzen slaapzak zijn dan ook geen overbodige luxe. Vanwege de hoge ligging dien je je te beschermen tegen de zon. Denk ook aan een goede zonnebril!

Klimaattabel:
De vier cijfers die telkens worden genoemd zijn van links naar rechts: de gemiddelde temperatuur in graden Celsius, aantal zonuren per dag, aantal dagen per maand met minimaal 1 mm-neerslag per dag en- de gemiddelde temperatuur van het zeewater (indien van toepassing).
 

KATHMANDU

Nepal wordt gedomineerd door het hoogste gebergte ter wereld, de Himalaya, waarvan de hoogste bergketen het land grotendeels afgrendelt van Tibet met toppen zoals de Mount Everest - bij de Nepalezen bekend als Sagarmatha (8848 m) - Manaslu (8156 m) en de Lhotse (8516 m). Parallel aan de Himalaya en dus de lengterichting van het land, loopt aan de zuidkant de Mahabharat bergketen met toppen tot boven de 3000 meter. Tussen deze twee ketens bevindt zich de Pahar, heuvelland dat wordt doorsneden door veel rivieren en enkele kleine, vlakke valleien, waaronder de Kathmanduvallei, het kloppend hart van Nepal. Voorbij de Mahabharat bergrug ligt de jongste en laagste heuvelrug, Sivalik genaamd, met toppen tot 1200 meter. Ertussen liggen enkele kleinere laagvlakten, waar dichte jungle steeds verder plaats maakt voor rijstvelden. Voorbij deze heuvels gaat Nepal over in de Terai, een laagvlakte die onderdeel is van de Ganges laagvlakte van India. De drie parallel lopende bergketens van Nepal worden op verscheidene plaatsen doorsneden door diepe rivierkloven. Dat geldt ook voor de hoogste bergrug, de Himalaya. De waterscheiding tussen Centraal-Azië en het Indiase subcontinent wordt niet gevormd door dit enorme gebergte, maar door een veel lagere, afgesleten bergrug in Tibet, zo'n honderd kilometer noordelijk van de Himalaya. Hierdoor kunnen beroemde rivieren zoals de Indus en de Brahmaputra, die ontspringen ten noorden van de Himalaya, zich een weg door deze bergketen wagen en vervolgens naar het zuiden stromen.
De verscheidenheid aan natuur in Nepal is enorm doordat in een klein gebied met hoogteverschillen van kilometers veel klimaatzones vlak naast elkaar bestaan. Er zijn grote gebieden waar ijs en sneeuw eeuwig heersen en zeldzame diersoorten zoals het sneeuwluipaard voorkomen. Maar daarnaast zijn er jungles en grasvlaktes waar het 's zomers 40° C kan worden. Hier lopen nog neushoorns en wilde buffels rond. Daartussen vinden we naald- en rododendronbossen en alpenweiden waar wilde geiten zwerven. Slechts eenvijfde deel van het land is in cultuur gebracht, vooral in de vorm van prachtige terrassen waar rijst wordt verbouwd. Een groot deel van Nepal is door zijn bergachtige landschap nog nauwelijks ontsloten en uitsluitend per voet of met kleine vliegtuigen te bereiken. Vooral het noordwesten is schaars bevolkt en weinig aangetast door mensenhanden.

Nepal was volgens de grondwet een hindoeïstische staat, maar werd in mei 2006 uitgeroepen tot seculiere staat. Dit moet echter nog worden verankerd in een nieuwe grondwet. Nepalezen zijn overwegend hindoe (81 procent). In de hoge valleien van de Himalaya en aan de Tibetaanse grens wonen boeddhisten die zo’n kleine tien procent van de bevolking uitmaken. In de Terai wonen her en der wat moslims (4 procent). De godsdienstbeleving in Nepal bestaat uit een mix van hindoeïsme en boeddhisme.

Het hindoeïsme is een van de oudste religies ter wereld. Het heeft geen stichter en geen heilig boek. Het is vooral een manier van leven op een bouwwerk van boeken, meesters, godenvereringen, kasten en leefregels. Het woord zelf is bedacht door de islamieten die het subcontinent vanaf de 9de eeuw binnenvielen en alle heidense praktijken die ze er aantroffen, samen hebben gevat met het woord 'hind'. Dharma, karma, samsara, maya, moksha, atman en brahman zijn de centrale begrippen waarmee elke stroming binnen dit geloof kan worden omschreven. De dharma is de 'weg', de wet van het zuivere leven. Het is een morele code, die voor elke kaste aangeeft wat goed is. Karma betekent 'handeling'. Met dit begrip wordt aangegeven dat elke handeling een effect sorteert op dit leven, maar vooral ook op volgende levens. Handelt men volgens de dharma, dan verbetert het karma en de kansen voor een hogere vorm van wedergeboorte nemen toe. Het geboren zijn in een bepaalde kaste is toe te schrijven aan opgebouwd karma in vorige levens en daarmee gerechtvaardigd. Men neemt karma dus mee naar volgende levens. Samsara is de cyclus van wedergeboorten waarin alle wezens gevangen zitten als gevolg van hun karma. Door de dharma te volgen, verbetert het karma na vele levens uiteindelijk tot het punt waarop iemand beseft dat de aardse werkelijkheid maya is, een illusie. Men beseft dat er geen atman is, geen individuele ziel, geen 'ik', die de wereld ziet, maar een totale eenheid van alles, één wereldziel: brahman. Het atman was slechts een tijdelijke manifestatie van het brahman. Met die realisering is er moksha bereikt; het einde van de cyclus van wedergeboorten en het terugvloeien van de druppel atman in de oceaan van het brahman.
De godenverering is heel belangrijk in het hindoeïsme. De meeste hindoes geloven in een oppergeest Brahma, de schepper. Samen met Vishnu (de beschermer) en Shiva (de verwoester) vormen ze de drie-eenheid. Maar het hindoeïsme kent nog honderden andere goden, waarvan velen reïncarnaties zijn. Vaak staan ze ergens voor, zoals de populaire Ganesh (te herkennen aan het olifantenhoofd), de god voor wijsheid en kennis. Rama is de held uit het gedicht Ramayana en vertegenwoordigt moed en deugd. De blauwe god Krishna is ondeugend en verricht graag wonderen. De hindoes hebben geen bijbel, wel veel verschillende heilige teksten. De oudste zijn de Veda’s: vier verzamelingen lofzangen, gebeden, regels en offers en spreuken. Deze werden ongeveer 3500 jaar geleden door de Ariers verzameld. Een ander belangrijk boekwerk is de Bhagavad Gita, universeel erkend als een juweel van India’s spirituele wijsheid.
Typerend voor het hindoeïsme is het kastensysteem, de indeling van de bevolking in een hiërarchie van overgeërfde sociale klassen. Officieel bestaat het niet meer, maar de invloed ervan op de samenleving is nog altijd groot. Alles draait om het begrip ‘zuiver’. De hogere kasten worden ritueel zuiver beschouwd, de lagere als onzuiver. Er zijn vier kasten, varnas genoemd. Bovenaan staan de brahamen. Ze zijn verantwoordelijk voor alle religieuze zaken. Hun zuiverheid verlangt dat ze geen vlees eten. Daaronder staat de kaste van de krijgers en de vroegere heersers, de kshatriyas. Het is de enige kaste die mag heersen over anderen. Na de krijgers komen de ambachts- en kooplieden, de vaishyas. Het grootste gedeelte van de bevolking valt onder de kaste van de shudras: de boeren, het voetvolk de dienaren. De laagste status hebben de kastenlozen die tegenwoordig dalits worden genoemd. Zij oefenen de onreine beroepen uit zoals rioolreiniging en lijkverbranding. De indeling in kasten is nog steeds het uitgangspunt voor veel sociale en zakelijke netwerken.Toch begint het denken in kasten te verwateren. Zuiverheid is niet langer de norm maar geld en bezit.
 

Hoewel de verschillende bevolkingsgroepen ieder hun eigen taal hebben, wordt het Nepali, of Parbatiya, beschouwd als de gemeenschappelijke taal. Met name op plaatsen waar veel toeristen komen, spreekt men ook Engels. Toch is het aan te raden om enkele woordjes Nepali te leren. De moeite die je neemt om de mensen in hun eigen taal aan te spreken, wordt zeer gewaardeerd. 

Dag, goede morgen, -middag, -avond
Namasté

Mijn naam is Nisha. En hoe heet jij?
Mero naam Nisha ho. Ani tapaaiko naam ke ho?

Met mij gaat het goed. En hoe gaat het met jou?
Malaai thik chha. Ani tapaailaai kasto chha?

Hoe heet dit in het Nepali?
Yaslaai Nepalimaa ké bhanchha?

Dit is mooi
Yo raamro chha

Kun je mij helpen?
Malaai help garna saknoehoenchha?

Kan ik een foto van je maken?
Tapaaiko photo khichna sakchhoe?

Waar is een dokter?
Doctor kahaa chha?

Waar is het postkantoor?
Post office kahaa chha?

Ik heb een drager en een gids nodig
Malaai eutaa kulli ra eutaa guide ko aabasyak chha.

Hoever is Pokhara hiervandaan?
Yahaabaata Pokhara kati taadhaa chha ?

Langzaam praten a.u.b.
Bistaarai bolnoehos

Hoe groot is je familie?
Tapaaiko paribaar kati thulo chha?

Mijn familie bestaat uit vijf personen.
Mero paribaar paach janaako chha.

Vader, moeder, ik en twee zussen.
Buba, aamaa, ma ra doeijanaa didibahini.

Ja/ nee
Ho/ hoina of chha/ chhaina

Vandaag/ morgen
Aaja/ bholie

Thee/ suiker/ melk
Chiya/ chini/ dudh

Ei/ zout/ peper
Phoel/ noen/ khorsaani

Het is lekker
Yo mietho chha

Ok/ bedankt
Hoenchha/ dhanyabaat

Tot ziens
Pheri bhetaulaa

1 ek
2 doei
3 tien
4 chaar
5 paach
6 chha
7 saat
8 aatha
9 nau
10 das
11 eghaara
12 barha
13 terha
14 chaudha
15 pandhra
16 sorha
17 satra
18 athaara
19 oennaais
20 bies
30 ties
40 chalies
50 pachaas
60 saathie
70 sattarie
80 ssie
90 nabbe
100 saya
1000 sajaar
10.000 das sajaar
100.000? laakha

Tips voor uitspraak:
ch [tsj], chh [tsjh], j [djz], kh [ch] gh [gch] en y [j].

Samenstelling Shashi Paudyal, schrijver van het cursusboek Snel en effectief Nepali leren (uitgave NDA).
 

In samenwerking met onze lokale agenten steunen wij een aantal projecten. Aangezien onze leveranciers een grote rol spelen in het onderhouden en ondersteunen van deze projecten hebben we er alle vertrouwen in dat de bijdragen goed terecht zullen komen! Een paar projecten kun je bezichtigen maar dit is niet ons uitgangspunt geweest in onze keuze.

Koning Aap verdeelt € 12.500 over een aantal projecten, waaronder de:

Bangeswal School en Pokhari Secondary School

Landelijke bijstand Nepal (RAN) helpt een aantal scholen met extra leerkrachten, schoolbibliotheken en computers. De school in Bangeswal heeft 900 leerlingen van klas 1 t/m 12. Vooral de leerlingen uit de hogere klassen zouden profiteren van de mogelijkheid om basale computervaardig- heden te leren. Koning Aap steunt, i.s.m. onze lokale agent, dit project door drie computers te betalen. Het gaat om een bedrag van ongeveer
€ 1000.

De school in Pokhari geeft les aan de klassen 1 tot en met 7 en heeft 190 leerlingen in de leeftijd van 5 tot 14 jaar. Aid for Nepali Children heeft in 2010 vier klaslokalen gerenoveerd. De achtste klas is net gebouwd, zodat vanaf april 2011 de school les kan gaan geven aan leerlingen tot en met klas 8. Het bestaande meubilair is echter zeer oud en in slechte staat. Koning Aap steunt, i.s.m. onze lokale agent, dit project door 60 banken en tafels te betalen. Het gaat om een bedrag van ongeveer € 660.
 

Klik hier en hier voor meer informatie

Voor meer informatie over de andere projecten, klik hier

Consulaat Nepal in Nederland
Herengracht 562, 1017 CH Amsterdam
T +31 (0)20 624 15 30
F +31 (0)20 624 61 73
I www.nepal.nl

Consulaat Nepal in België
Mechelsesteenweg 212, Antwerpen
T +32 (0)3 293 0066
I www.nepalembassy.be

Ambassade Nepal
Brugmannlaan 210, 1050 Brussel
T +32 (0)23 46 26 58
F +32 (0)23 44 13 61
I www.nepalembassy.be

Nederlands Consulaat in Nepal
Bhakundole, Bhakundole Height, Lalitpur/Kathmandu (P.O. Box 1966), Kathmandu
T +977 1 552 34 44
I www.netherlandsconsulate.org.np

Belgisch Consulaat in Nepal
Bhagawan Bahal, Thamel/Kathmandu, Amrit marg 643/26
T +977 1 441 37 32
E diplobel@wlink.com.np
 

We adviseren je om je bagage mee te nemen in een rugzak of in een weekendtas. Het gebruik van een (harde) koffer raden we af op al onze reizen. Probeer het gewicht van je bagage te beperken tot ongeveer tien kilo per persoon.

Wat betreft je kleding raden we je aan om praktische kleren mee te nemen, die zich makkelijk laat combineren (laag over laag). We vragen je om in kledingkeuze respect te tonen voor de lokale cultuur. Mocht je ter plaatse soms twijfelen, aarzel dan niet de reisbegeleiding om advies te vragen. In heel Nepal wordt te schaarse kleding als aanstootgevend beschouwd. Van vrouwen wordt verwacht dat hun schouders en hun bovenbenen tot en met de knieën bedekt zijn. Maar ook van mannen vindt men het raar, wanneer zij zich op straat vertonen in een korte broek. Voor iedereen gelden er strengere kledingvoorschriften bij het bezoeken van heilige plaatsen en/of tempels. Zo zul je over het algemeen je schoenen bij de ingang moeten achter laten.

Denk bij het samenstellen van je bagage aan bijvoorbeeld: reisgids, makkelijke schoenen, badslippers, lakenzak, zaklamp, universele verloopstekker, wasmiddel, eventueel een klamboe (in Nepal zijn soms ook goede muggenwerende middelen te koop), touw (om je klamboe aan op te hangen en/of voor je was), zakmes, voldoende fotorolletjes, zwemkleding, toiletartikelen, wekker, schrijfgerei.

In de meeste hotels kun je je kleren laten wassen. Houd er echter rekening mee dat dit meestal op een nogal hardhandige wijze gebeurt, dus geef niet je beste spullen af.

Voor deelnemers aan een trektocht geldt het volgende:
De avond vóór de trektocht vul je met twee personen één rugzak (maximaal 7 kilo p.p. inclusief slaapzak), die door een drager gedragen zal worden. De overige bagage wordt gestald in het hotel waar we in Pokhara/Kathmandu logeren en dat zie je pas na de trektocht terug. Je hebt voor de trektocht een klein dagrugzakje nodig voor je camera, waterfles en datgene wat je onderweg denkt nodig te hebben.
In de lijst hieronder wordt aangegeven wat je zoal mee dient te nemen op de trekking en tevens of het betreffende item eventueel te koop of te huur is in Pokhara/Kathmandu. Dit is aangegeven door een K (te koop) en/of H (te huur) erachter:
* setje pasfoto's
* paspoort
* goede, ingelopen, waterafstotende of waterdichte bergschoenen
* goede wandelsokken
* ondergoed
* lang ondergoed/thermisch ondergoed
* lange broek K
* korte broek K
* bloesjes, T-shirts K
* warme trui (fleece) K
* windjack
* poncho/ regenkleding K/H
* pet of hoed tegen de zon K
* muts/ sjaal/ handschoenen tegen de kou K
* zonnebril
* wandelstok K/H
* slaapzak (met een -5 warmte-factor) K/H
* kleine rugzak voor dagelijkse zaken K
* veldfles K
* waterzuiveringspompje of -druppels (chloor/ jodium); is beter voor het milieu, maar drinkwater is in flessen ook onderweg verkrijgbaar
* zaklantaarn met reservebatterijen en lampje K
* kleine verbanddoos
* toiletspullen K
* afbreekbare zeep/ shampoo
* toiletpapier K
* kleine noodvoorraad voedsel K
* hangslotje K
* pen en papier
* een goed boek
* eventueel een verrekijker / hoogtemeter
* fotoapparatuur
* spelletjes
* voldoende Nepalese roepies in biljetten van 100 en kleiner.

De stroomspanning bedraagt in Nepal 220 Volt. De stroom valt echter regelmatig uit. Dorpen in hoger gelegen gebieden zijn soms aangesloten op het elektriciteitsnet of maken gebruik van generatoren of zonnepanelen. Je hebt beslist een zaklamp nodig. Nog beter is een hoofdlamp. Bij het meenemen van een laptop, videoapparatuur en/of digitale camera met oplader is het handig om van thuis een kleine spanningsbeveiliging mee te nemen. De stroomvoorziening kan behoorlijk fluctueren en daardoor je goede apparatuur flink beschadigen. Je kunt die beveiliging ook in speciaalzaken in Kathmandu kopen.

In Nepalese hotels en restaurants worden zowel servicekosten als VAT (verkoopbelasting) in rekening gebracht. Baksjiesh geef je om iemand te belonen of als je iets speciaals van iemand gedaan wilt hebben. Personeel van restaurants rekent op een fooi, vijf tot tien procent van de rekening. In duurdere restaurants is er een servicetoeslag. In goedkope uitspanningen is fooi een onbekend verschijnsel. In hotels verwacht het personeel een fooi voor het brengen van de bagage en voor het verlenen van kleine diensten. Tassen laten dragen naar je kamer is gewoon. Iemand verdient hier per slot zijn brood mee. In de bergen is fooi geen gewoonte als het gaat om eten of overnachting. Een beloning voor een extra dienst is echter wel gewoon. Dragers en gidsen verwachten een fooi als ze hun werk goed gedaan hebben.
Of je bedelaars geld wilt geven moet je zelf van geval tot geval bekijken. Ook in Nepal zijn bendes actief die baby’s of gehandicapten misbruiken om geld in te zamelen. Bij tempels en moskeeën is het wel gebruikelijk bedelaars geld te geven. Straatkinderen kan men beter warm eten, fruit of drinken aanbieden. Deel geen medicijnen uit. Door taalbarrière kunnen medicijnen gemakkelijk verkeerd gebruikt worden. Als je toch medicijnen of verbandspullen wilt geven, breng ze dan naar een EHBO of hulppost. Als je een bijdrage wilt leveren aan armoedebestrijding kun je een of meer van de stichtingen ondersteunen die zich richten op ontwikkelingsprojecten in Nepal. Kijk op: www.nepal.nl/organisaties.htm.

Nepal is een fotogenieke land, niet alleen vanwege de prachtige tempels maar vooral vanwege de mensen die er vaak kleurrijk uitzien. Over het algemeen vinden de Nepalezen het geen probleem om gefotografeerd te worden. Maar als je mensen fotografeert doe het dan met respect. Mensen staan er immers niet op te wachten om slechts als foto-object te dienen. Neem dan ook de tijd om een foto te maken en toon belangstelling, bijvoorbeeld door iemand eerst te begroeten en een praatje te maken. Het werkt vaak ook ontwapenend als de digitale fotograaf laat zien wat er op het beeldschermpje te zien is. Vraag mensen altijd eerst om toestemming als je ze wilt fotograferen. Dat kan soms ook zonder woorden: door de camera omhoog te houden en met gebaren duidelijk te maken dat je een foto zou willen maken. Een positieve of een afwerende reactie is meestal eenvoudig herkend. Respecteer het als mensen liever niet gefotografeerd willen worden en blijf vriendelijk. Mensen kunnen hele goede redenen hebben om niet gefotografeerd te willen worden. Mensen kunnen zich afvragen wat er met hun afbeelding gebeurt. Soms spelen religieuze motieven een rol: men denkt dat er met een foto een stukje van de ziel wordt ontnomen. Anderen willen liever niet tijdens het werk, ongewassen of in vieze kleren op de foto. Sommige vrouwen houden er niet van om gefotografeerd te worden door vreemde mannen. Het kan ook gebeuren dat mensen alleen tegen betaling op de foto willen. Respecteer deze voorwaarde en ga in een dergelijk geval niet van een afstand stiekem fotograferen. Dit kan aanleiding geven tot agressieve reacties.

Het is strikt verboden om van militaire objecten zoals militaire controleposten, vliegvelden en bruggen opnames te maken. In toeristische gebieden (Kathmandu, Pokhara) kun je in toenemende mate terecht met digitale fotobestanden, bijvoorbeeld voor het branden van een cd. Houd er echter rekening mee dat er in de bergen niet overal elektriciteit aanwezig is voor het opladen van je accu. Er zijn apparaatjes in de handel waarmee je onderweg je batterijen kunt opladen met behulp van zonne-energie (bijvoorbeeld ISun batterypack).

Tweedaagse fotocursus
Fotografie neemt een belangrijke plaats in voor veel reizigers. Het is fantastisch magische momenten, contacten met mensen, prachtige monumenten en bizarre situaties vast te leggen. En ze vervolgens bij thuiskomst als een blijvende herinnering in te plakken, aan de muur te hangen of te verspreiden via het internet. Koning Aap organiseert enkele keren per jaar een tweedaagse fotocursus waarin zowel een inleidende technische- als een beeldende kant zit. Voor meer informatie klik hier.

De munteenheid van Nepal is de rupee (NRs). Sinds enige tijd is er nieuw geld in omloop, niet langer met de beeltenis van de koning! Voor een euro krijg je ruim 100 rupee (september 2011). De actuele koers vind je o.a. op www.mijnwisselkoers.nl.
Probeer altijd voldoende klein geld op zak te hebben. Zelfs het wisselen van briefjes van 100 NRs kan al moeilijkheden opleveren. Accepteer geen beschadigde biljetten. Biljetten die flink verfomfaaid of gescheurd zijn, raak je moeilijk kwijt. Zorg ervoor dat je tijdens een trektocht voldoende contant geld bij je hebt, want onderweg is er geen gelegenheid je buitenlandse valuta te wisselen.
Je kunt in Kathmandu, Pokhara en de grote steden in de Terai vrij gemakkelijk geld pinnen. De pinautomaten worden aangeduid met ATM (All Time Money). Daarnaast is het handig om als reserve wat contante eurobiljetten achter de hand te houden.
De meeste banken in Nepal zijn geopend van maandag tot en met vrijdag van 10.00 tot 14.00 uur en zaterdag van 10.00 tot 12.00 uur. De banken op de internationale vliegvelden zijn dag en nacht geopend. Geautoriseerde wisselkantoren in Kathmandu en Pokhara zijn dagelijks open van 10. 00 tot 19.00 uur.

! Belangrijke info voor Belgen !
Om veiligheidsredenen heeft de Belgische overheid op 17 januari beslist om het gebruik van de bankkaarten met Cirrus / Maestrologo buiten Europa niet langer mogelijk te maken.
Afgezien van een paar uitzonderingen ( te vinden op de website www.febelfin.be) kan je dus op onze reizen je gewone bankkaart / debetkaart niet meer gebruiken en dient er cash geld meegenomen te worden, of een Visa/Mastercard ( kredietkaart).

Sommige banken bieden de mogelijkheid om deze maatregel op te heffen gedurende een maximum periode van 3 maanden ( tijdens dewelke je dus wel buiten Europa met je bankkaart kan betalen) : dit dient voor vertrek bij uw bank aangevraagd te worden.

 

Voor Nepal worden vaccinaties beslist aangeraden. Voor de actuele stand van zaken verwijzen we naar www.lcr.nl, de website van het Landelijk Coördinatiecentrum Reizigersadvisering (LCR) dat de richtlijnen uitgeeft voor vaccinaties en preventie van malaria. Reizigers uit België vinden vergelijkbare informatie op www.itg.be, de website van het Instituut voor Tropische Geneeskunde in Antwerpen.
 

Vaccineren bij je thuis!
Bij veel reizen die we aanbieden zijn inentingen tegen de belangrijkste ziekten noodzakelijk. Niet het meest leuke deel van je reisvoorbereiding maar wel onvermijdelijk. Koning Aap heeft in samenwerking met Thuisvaccinatie.nl een oplossing gevonden voor deze vaak tijdrovende klus. In plaats van dat jij naar de GGD of huisarts moet gaan, komt een huisarts bij je thuis op het moment dat het jou schikt om de benodigde inentingen te zetten.

Thuisvaccinatie.nl is een landelijk werkend vaccinatiecentrum (enkel in Nederland). Als je minstens 4 weken voor vertrek contact met hen opneemt, garanderen we dat je gebruik kunt maken van deze unieke service. Een handig alternatief voor de GGD!

Neem een kleine reisapotheek mee met daarin o.a. jodium, pleisters, sterilon en middelen tegen koorts, diarree, verstopping, insectenbeten, zonnebrand en eventueel een middel tegen reisziekte. Denk ook aan een tekentang, thermometer (onbreekbaar), ORS (Oral Rehydration Salts, tegen uitdroging) en vitaminetabletten. Voor de hygiëne op reis o.a. een flesje desinfecteergel (daarmee kun je zonder water en zeep je handen wassen) en ontsmettingsdoekjes.  

Als je naar een malariagebied gaat, denk dan aan anti-malaria tabletten en een geïmpregneerd muskietennet. Overigens vormt dengue (knokkelkoorts) tegenwoordig in stedelijke gebieden een grotere dreiging dan malaria. Deze ziekte uit zich meestal als een zware griep. De mug die het dengue-virus overdraagt steekt in tegenstelling tot de malariamug vooral in de ochtend en late middag. Aangezien er geen vaccin of specifiek medicijn tegen dengue bestaat moet je je zowel overdag, als ‘s avonds en ‘s nachts dus goed beschermen tegen muggenbeten. Dat kun je door goed dekkende kleding (lange mouwen, lange broek) te dragen. De onbedekte lichaamsdelen dien je in te smeren met een anti-muggenmiddel. Bij voorkeur een middel dat DEET (een chemische stof die de muggen op afstand houdt) bevat. 

Zorg dat je tijdens de reis het vaccinatieboekje en bloedgroepgegevens bij je hebt. Handig om mee te nemen is het Europees medisch paspoort, een document waarmee je in urgente situaties veel problemen kan voorkomen. Het paspoort is opgesteld in elf talen, waardoor de hulpverlener (in het buitenland) eenvoudig de gegevens van de patiënt, zijn of haar ziekten, aandoeningen en medicijngebruik kan opzoeken. Ook is vermeld wie de behandelende arts is en wie er in dringende gevallen gewaarschuwd kan worden. Het medisch paspoort is onder andere verkrijgbaar bij huisarts en apotheek.

Bij aankomst is het zaak de tijd te nemen om te acclimatiseren. Probeer na aankomst het lokale levensritme over te nemen. Uiteraard voorzover het reisschema dat toelaat. Sta vroeg op, neem tussen de middag een paar uur rust en ga bijtijds naar bed. De straling van de zon in de (sub)tropen is bijzonder sterk. Wees dus voorzichtig met zonnen en zet bij uitstapjes in de volle zon iets op je hoofd. Omdat je in de droge hitte ongemerkt veel vocht verliest, moet je steeds veel blijven drinken en wat extra zout op je eten strooien. Warme dranken zijn over het algemeen beter dan ijskoude. Je maag en darmen worden dan minder belast. Het water uit de kraan kun je beter niet drinken. Flessen gezuiverd drinkwater zijn bijna overal te koop. Mocht je diarree krijgen, let er dan vooral op dat je het extra vochtverlies compenseert: veel (slappe) thee, mineraalwater of eventueel cola zonder prik. Het zouttekort kun je opheffen met ORS (Oral Rehydration Salts) of bouillon. Het heeft geen zin bij buikloop te vasten. Door niet te eten geef je je maag en darmen wel rust, maar verzwakt je lichaam nog meer.
Lees voor meer informatie het boekje ‘Hoe blijf ik gezond in de Tropen’ (uitgave KIT) of kijk op internet, ga bijvoorbeeld naar: www.gezondopreis.nl . 

Hoogteziekte
Als je tijdens de reis boven de 2500 meter hoogte komt bestaat de kans op hoogteziekte. Door het zuurstofgebrek wordt de ademhaling versneld en adem je meer vocht uit dan normaal. Vandaar dat je veel moet drinken: boven 2500 meter in elk geval drie tot vier liter per dag! Indien je urine donker van kleur is, drink je te weinig. Hoogteziekte treedt meestal binnen 24-72 uur op na het bereiken van een nieuwe hoogte. Hoofdpijn is het belangrijkste symptoom. Daarnaast kunnen vermoeidheid, misselijkheid, lusteloosheid, apathie, duizeligheid en hartkloppingen voorkomen. Deze klachten mag je nooit bagatelliseren, het kan gaan om longoedeem of hersenoedeem. Deze ernstige vormen, gekenmerkt door o.a. kortademigheid, droge hoest en/of verwardheid, kunnen onbehandeld fataal zijn. Iedereen kan deze ziekte krijgen, óók wie over een goede conditie beschikt.
Als stelregel geldt dat je hoogteziekte kunt voorkomen door het lichaam de gelegenheid te geven te acclimatiseren door boven de 2500 meter iedere dag slechts 300 meter hoger te overnachten. Overdag mag je weliswaar hoger klimmen, maar de hoogte waarop je overnacht is van essentieel belang. Het is belangrijk om bij ernstige klachten naar een lager gelegen plaats af te dalen Op plaatsen waar je met het vliegtuig aankomt op een hoogte van meer dan 3000 meter kan de aanpassing aan de hoogte een probleem vormen. Je zult dan rekening moeten houden met extra klachten. Het is belangrijk dat je na aankomst tenminste een extra dag volledige rust neemt en vooral niet verder gaat stijgen. In sommige gevallen (overleg met je arts!) is het anti-hoogteziekte medicijn Diamox aan te bevelen. Lees voor meer informatie over hoogteziekte het boekje ‘Hoe blijf ik gezond in de hoogte’ (uitgave KIT) of kijk op de website www.hoogteziekte.info.

Volwassenen personen mogen belastingvrij 200 sigaretten of 50 sigaren of 375 gram tabak, een liter alcohol invoeren. De uitvoer van archeologische en historische voorwerpen alsmede souvenirs gemaakt van bedreigde dier- of plantensoorten en antiek zoals historische beelden, schilderingen of manuscripten is verboden. Informatie over export kun je verkrijgen bij Chief Customs Administrator op Tribhuvan International Airport, tel. +977-1-4470110.

In Nepal is het in de zomer 3 uur en 45 minuten later dan in Nederland en België, in de winter is dat 4 uur en 45 minuten.

Nepal is een relatief veilige bestemming. Berovingen of andere vormen van fysiek geweld tegen toeristen komen er weinig voor. Geef mensen vooral geen aanleiding om je te beroven en draag dus geen dure sieraden en zorg dat je geld niet zichtbaar is. Draag geld en belangrijke papieren op je lichaam, bijvoorbeeld in zakjes aan de binnenkant van je kleding of in een geldbuidel. Verdeel geld en documenten over verschillende plaatsen en meer personen. Stop een klein geldbedrag in je portemonnee zodat je niet al je geld kwijt bent als je zakken gerold worden. Laat geen geld of kostbare zaken slingeren in je hotelkamer. Draag foto- en filmapparatuur in een tas of rugzak, en loop niet te koop met sieraden. Maak kopieën van belangrijke reisdocumenten zoals het paspoort, visa, vliegtickets en verzekeringspapieren. Je kunt deze gegevens ook scannen en naar je eigen mailadres sturen zodat je er in elk willekeurig internetcafé over kunt beschikken.

Hoewel de situatie in Nepal de laatste tijd vrij stabiel is zijn de politieke ontwikkelingen in het land onvoorspelbaar. Actuele informatie over de politieke ontwikkelingen en veiligheid in Nepal vind je op de websites van het ministerie van Buitenlandse Zaken: www.minbuza.nl (onder de knop ‘reizen en landen’) en http://diplomatie.belgium.be 

 

Winkeltijden in Nepal variëren nogal. Veel zaken zijn geopend tussen 8.00 en 20.00 uur (‘s winters van 10.00 tot 19.00). Zaterdag is in Nepal de wekelijkse rustdag, al gaan niet alle winkels op die dag dicht. De banken zijn geopend van zondag t/m donderdag tussen 10.00 en 15.00 uur (‘s winters 14.30 uur) en op vrijdag tot 13.00 uur. De Nepal Grindlays Bank op Kantipath (3 minuten vanaf Thamel) is ‘s ochtends vanaf half acht geopend. Op het vliegveld is een wisselkantoor geopend gedurende aankomst- en vertrektijden van internationale vluchten. Overheidskantoren zijn geopend tussen 10.00 en 17.00 uur, ‘s winters tussen 10.00 en 16.00 uur. Het hoofdpostkantoor (GPO) in Kathmandu is open van zondag t/m vrijdag tussen 10.00 en 15.00 uur. Het nabijgelegen Central Telegraph Office is open van 6.00 tot 24.00 uur. Musea zijn op dinsdag gesloten. Houd er rekening mee dat op en rond feestdagen de meeste banken, kantoren en winkels gesloten zijn.